miðvikudagur, janúar 18, 2006
Nýtt blogg!!!
þriðjudagur, janúar 17, 2006
testing one two
ég er ekki lélegur bloggari, það er bloggið mitt sem er lélegt. Það er bara handónýtt. Um leið og kemur að því að pöblissa þá fer allt til fjandans, og ekkert kemst í heilu lagi á veraldarvefinn. Ég get heldur ekki sett myndir með lengur. Það kemur alltaf error á endanum. Í desember skrifaði ég margar færslur sem ég reyndi að pöblissa en ekkert gekk. Það sem er ennþá meira svekkjandi er það að ég var líka búin að teikna þessar fínu myndir í paint sem þið aldrei fenguð að sjá. Þvílík tímaeyðsla. Ég veit ekki einu sinni hvort þessi færsla takist. Ég ætla því að finna nýjan stað fyrir bloggið mitt. Mér finnst blog.central.is eitthvað svo leiðinlegt bloggsvæði, og allt eins. Því spyr ég hvort nokkur annar eigi við sömu vandamál að stríða á blogspot.com????
fimmtudagur, desember 01, 2005
Það lengi lifi!!
Kæru Íslendingar, ég óska ykkur öllum til hamingju með 87 ára afmæli hins íslenska fullveldis. Sá dagur sem ætti að vera þjóðhátíðardagur Íslendinga. Krafa Íslendinga í sjálfstæðisbaráttunni var í höfn, það var ekki fyrr en á 4.áratugnum sem menn fóru að huga að því að slíta algerlega konungssambandi við Dani. En er ekki miklu skemmtilegra að vera niðri í bæ með fána og blöðrur 17.júní? Ég væri ekkert sérstaklega til í að vera í bænum í kvöld að frjósa úr kulda. Edrú af því að það eru bráðum próf.
Á þessum sama degi 1918 fæddist í Færeyjum Alma Petersen. Hún giftist síðar Túmmasi Martin Jóhannesi Joensen og gekk þá undir nafninu Alma Joensen (ég veit hvað þið eruð að hugsa, “er Alma í alvöru 87 ára?” eða “já fokk á Alma afmæli í dag!”). Nei hún var amma mín.
Maður er búinn að vera eitthvað svo slappur uppá síðkastið. Ég er búin að háma í mig sólhatt og halda mér innandyra svo ég verði ekki veikari og óvirk í prófalestrinum. Það eru allir veikir. Allir veikir. Sussumsvei.
sunnudagur, nóvember 13, 2005
já ókei..
Nú er ekki nema 41 dagur til jóla. Það þykir mér ekkert sérstaklega lítið miðað við alla jólapakkana sem ég er búin að pakka inn í Eymundsson í dag. Þetta er alveg hrikalegt. Mér finnst eins og ég sé fimm ára og haldi á hverjum degi að það séu jól á morgun og verð alltaf fyrir jafn miklum vonbrigðum þegar ég vakna og átta mig á því að það eru ekki jól. Í ár gætir þó ákveðins jafnvægis. Það eru nefnilega 27 dagar þar til ég byrja í prófum og 37 þar til ég er búin í prófum. Það þýðir það að ég hef 21 virkan dag til að læra fram að prófum og 6 óvirka daga. Ég hlakka mjög til jólanna, ekki bara vegna þess að þá fæddist jesú og allt það heldur líka af því að þá er ég búin í prófum. Sem sagt: ég hlakka til jólanna en ég er frekar sátt við það að ég hafi smá tíma þangað til. Eruð þið að átta ykkur á þessari hagfræði? Þessu jafnvægi?
Ég er nokkuð sátt við það að í þjóðarumræðunni í ár hafa bæði heimilisofbeldi og misnotkun barna, og kvenréttindi og jafnrétti kynjanna verið í hávegum höfð. Blátt áfram, bókin Mynd af Pabba eftir Gerði Kristnýju, stuttmyndin Töfra...eitthvað sem fékk Edduna í kvöld, auglýsingaherferð VR um launamisrétti kvenna, kvenréttindadagurinn, útgáfa nýrrar bókar og endurútgáfa geislaplötu og auðvitað krónan flotta sem ungir femmar eru að selja (ef þú átt hana ekki þá geturu leitað uppi ljóshærða stúlku sem situr gjarnan á þjóðarbókhlöðunni og gengur undir nafninu Elín Ósk). Ég vona að tvöþúsundogsex taki tvöþúsundogfimm sér til fyrirmyndar hvað þetta varðar.
Ég er nokkuð sátt við það að í þjóðarumræðunni í ár hafa bæði heimilisofbeldi og misnotkun barna, og kvenréttindi og jafnrétti kynjanna verið í hávegum höfð. Blátt áfram, bókin Mynd af Pabba eftir Gerði Kristnýju, stuttmyndin Töfra...eitthvað sem fékk Edduna í kvöld, auglýsingaherferð VR um launamisrétti kvenna, kvenréttindadagurinn, útgáfa nýrrar bókar og endurútgáfa geislaplötu og auðvitað krónan flotta sem ungir femmar eru að selja (ef þú átt hana ekki þá geturu leitað uppi ljóshærða stúlku sem situr gjarnan á þjóðarbókhlöðunni og gengur undir nafninu Elín Ósk). Ég vona að tvöþúsundogsex taki tvöþúsundogfimm sér til fyrirmyndar hvað þetta varðar.
þriðjudagur, nóvember 08, 2005
prjónakonuhausverkur og drykkjumannsolnbogar
Ég fór til læknis í gær til að fá læknisvottorð. Það var nú meiri læknistíminn. Ég þurfti vottorð fyrir að hafa ekki mætt í einn umræðutíma sökum mígrenis. Læknirinn minn fór að skilgreina höfuðverkinn minn og komst að þeirri niðurstöðu að ég væri með mígreni sem ég fengi aðeins á 1-2 mánaða fresti en að hinn hausverkurinn sem hrjáir mig daglega sé prjónakonuhausverkur. Honum fylgir víst líka prjónakonusvimi.
Ég fékk líka rakta sögu asperíns. Allt frá upphafi lyfsins sem var að finna í trjáberki og hýði á ávöxtum, gjarnan notað sem fúavörn, þar til þýska lyfjafyrirtækið Bayern setti það á markaðinn 1913 og blandaði því saman við magastillandi efni til að koma í veg fyrir magasár.
Ég fékk líka að heyra af því að stúdentar fengju oft prjónakonuhausverk við lesturinn. Annað sem hrjáir stúdenta er að fá blöðrur á olnbogana með því að styðja sig við borðplötuna við lesturinn. Þetta fá víst líka drykkjumenn og skúringakonur á hnén (þá líklegast fyrir daga moppunnar). Þetta var eins og sögutími í læknisfræði. Get ég ímyndað mér.
Ég er farin að verða duglegri við lesturinn enda styttist til prófa með hverjum deginum, ótrúlegt. Það er samt svo leiðinlegt að geta ekki lesið meira af jólabókunum í ár. Ég er ekki búin í prófum fyrr enn 20.des og því get ég bara unnið fjóra daga fyrir jól. Ég er vön að lesa heilan slatta af nýjustu jólabókunum og samanstanda síðustu dagarnir fyrir jólin af engu öðru en lestri, vinnu, svefni og tilhlökkun. Nú næ ég kannski að lesa eina bók fyrir jól ásamt því að kaupa allar jólagjafirnar og vinna.
Þessi blessaði háskóli er að hindra það að ég geti fyllt hugann af vitsmunum jólabókanna.
Ég fékk líka rakta sögu asperíns. Allt frá upphafi lyfsins sem var að finna í trjáberki og hýði á ávöxtum, gjarnan notað sem fúavörn, þar til þýska lyfjafyrirtækið Bayern setti það á markaðinn 1913 og blandaði því saman við magastillandi efni til að koma í veg fyrir magasár.
Ég fékk líka að heyra af því að stúdentar fengju oft prjónakonuhausverk við lesturinn. Annað sem hrjáir stúdenta er að fá blöðrur á olnbogana með því að styðja sig við borðplötuna við lesturinn. Þetta fá víst líka drykkjumenn og skúringakonur á hnén (þá líklegast fyrir daga moppunnar). Þetta var eins og sögutími í læknisfræði. Get ég ímyndað mér.
Ég er farin að verða duglegri við lesturinn enda styttist til prófa með hverjum deginum, ótrúlegt. Það er samt svo leiðinlegt að geta ekki lesið meira af jólabókunum í ár. Ég er ekki búin í prófum fyrr enn 20.des og því get ég bara unnið fjóra daga fyrir jól. Ég er vön að lesa heilan slatta af nýjustu jólabókunum og samanstanda síðustu dagarnir fyrir jólin af engu öðru en lestri, vinnu, svefni og tilhlökkun. Nú næ ég kannski að lesa eina bók fyrir jól ásamt því að kaupa allar jólagjafirnar og vinna.
Þessi blessaði háskóli er að hindra það að ég geti fyllt hugann af vitsmunum jólabókanna.
föstudagur, nóvember 04, 2005
let it snow let it snow
(blogger.com er bara ömurlegt. Ég get bara bloggað stundum því það virkar sjaldnast og svo gengur ekki að setja paint myndina inn með þessari færslu, þessi líka fína mynd..kann einhver að laga þennan fjanda?)
Um daginn kom veturinn. Ég var búin að lofa mér í vörutalningu í Austurstræti kl.8 þennan örlagaríka morgun. Ég fór að taka strætó og það var alveg merkilegt að horfa á umferðina þarna í myrkrinu. Bílarnir liðuðust rólega eftir gráum götunum eins og draugar. Þá er ég ekki að reyna að vera ljóðræn, þetta var í alvöru frekar spúkí.
Á mánudaginn gekk ég út á strætóstoppistöð, var á leið í háskólann. Á leiðinni að Miklubrautinni sé ég tvo litla prakkara að ærslast í snjónum. Mikið væri ég til í að vera 8ára og byggja snjóhús. Þegar maður var lítill hlakkaði maður til sumarsins þegar það var snjór og maður hlakkaði til vetrarins þegar það var sól. Það var ekkert skemmtilegra en þegar fyrsti snjórinn kom. Með árunum varð maður samt stressaður fyrsta snjódaginn yfir því að strákarnir myndu kaffæra manni þegar maður kæmi í skólann. Þessir bölvuðu apar. En sem sagt þá sá ég þessa tvo stráka allt í einu hætta leik sínum og líta á mig. Allt í einu eru þeir farnir að þrusa snjóboltum í áttina að mér! Almáttugur það ætti að rasskella þessa strákræfla! Þeir voru í það mikilli fjarlægð að enginn bolti fór í mig. Svo sé ég skyndilega strætó koma og tek á rás, “Búmm” þegar ég er að nálgast götuna fæ ég allt í einu ískaldan skell beint í nefið. Ég öskra djöfulsins helvítis og allt þar á milli (iðraðist orðbragðsins síðar) og beygi mig niður, hnoða bolta og kasta á móti. Ég tek það fram að ég er ekkert handbolta-material og meira að segja viðurkenni það að ég kann hvorki að kasta né grípa. Strákormarnir hlupu í burtu, ekki vegna þess að þeir hræddust þrusurnar mínar, heldur af því að þeir höfðu greinilega ekki ætlað sér að kasta snjóbolta í andlitið á mér.
Ég missti af strætó. (ég get sú samt ekkert verið að kvarta yfir því þar sem ég gat líka tekið s3, s4, s5 og s6..)
Líður ykkur ekki soldið eins og það séu að koma jól? Ég fór í vinnuna síðasta sunnudag og um leið og ég steig inn í Kringluna þá fékk ég prófkvíða. Það var komið jólaskraut út um allt og ekki einu sinni kominn nóvember. Svo áttaði ég mig á því að prófkvíðinn væri óþarfur þar sem það væru ekkert að koma jól, það er bara komið jólaskraut. Í vinnunni leið mér líka svolítið eins og það væru að koma jól, þar sem jólabækurnar eru farnar að koma svona snemma (sem er ágætt, þar sem maður hefur lengri tíma til að leggja þær allar á minnið). Gamlar konur voru mættar til að kaupa jólagjafirnar á góðum tíma og ég var að pakka fyrir þær inn í pappír með snjókornum. Á leiðinni heim gerði snjórinn og myrkrið mér ekkert auðveldara fyrir og mér leið eins og ég væri á leið heim eftir 10 tíma vinnudag í eymundsson, beint heim þar sem sort númer sjö ilmaði um íbúðina.
Þegar jólatraffíkin er byrjuð í Kringlunni þá er starfsfólki bannað að leggja þar. Það þarf að leggja við MH og svo eru sendiferðabílar keyrandi á milli allan daginn. Þegar ég og Helga vorum 16 ára að vinna í Kringlunni vorum við vanar að mæta bara upp á planið og fá far þar sem við búum báðar við hliðina á MH. Það var samt meira vesen þegar við fengum far til baka og bílstjórinn spurði hvar bíllinn okkar væri og við þurftum að ljúga. Á meðan við biðum eftir að hann færi burt þóttumst við vera að skafa af bílnum eða leita að lyklunum.
Mér er sem sagt búið að líða svona alla vikuna, eins og það séu að koma jól. Svo hringdi Sólveig í mig um daginn og sagðist vera að versla jólagjafir og spurði mig hvað í ósköpunum hún ætti að gefa Svölu. Ef ég væri í Danmörku þá kæmist ég í jólaskap á morgun, því þá kemur jólabjórinn. Það er nú meira madnessið.
God jul og godt tub’år!
Um daginn kom veturinn. Ég var búin að lofa mér í vörutalningu í Austurstræti kl.8 þennan örlagaríka morgun. Ég fór að taka strætó og það var alveg merkilegt að horfa á umferðina þarna í myrkrinu. Bílarnir liðuðust rólega eftir gráum götunum eins og draugar. Þá er ég ekki að reyna að vera ljóðræn, þetta var í alvöru frekar spúkí.
Á mánudaginn gekk ég út á strætóstoppistöð, var á leið í háskólann. Á leiðinni að Miklubrautinni sé ég tvo litla prakkara að ærslast í snjónum. Mikið væri ég til í að vera 8ára og byggja snjóhús. Þegar maður var lítill hlakkaði maður til sumarsins þegar það var snjór og maður hlakkaði til vetrarins þegar það var sól. Það var ekkert skemmtilegra en þegar fyrsti snjórinn kom. Með árunum varð maður samt stressaður fyrsta snjódaginn yfir því að strákarnir myndu kaffæra manni þegar maður kæmi í skólann. Þessir bölvuðu apar. En sem sagt þá sá ég þessa tvo stráka allt í einu hætta leik sínum og líta á mig. Allt í einu eru þeir farnir að þrusa snjóboltum í áttina að mér! Almáttugur það ætti að rasskella þessa strákræfla! Þeir voru í það mikilli fjarlægð að enginn bolti fór í mig. Svo sé ég skyndilega strætó koma og tek á rás, “Búmm” þegar ég er að nálgast götuna fæ ég allt í einu ískaldan skell beint í nefið. Ég öskra djöfulsins helvítis og allt þar á milli (iðraðist orðbragðsins síðar) og beygi mig niður, hnoða bolta og kasta á móti. Ég tek það fram að ég er ekkert handbolta-material og meira að segja viðurkenni það að ég kann hvorki að kasta né grípa. Strákormarnir hlupu í burtu, ekki vegna þess að þeir hræddust þrusurnar mínar, heldur af því að þeir höfðu greinilega ekki ætlað sér að kasta snjóbolta í andlitið á mér.
Ég missti af strætó. (ég get sú samt ekkert verið að kvarta yfir því þar sem ég gat líka tekið s3, s4, s5 og s6..)
Líður ykkur ekki soldið eins og það séu að koma jól? Ég fór í vinnuna síðasta sunnudag og um leið og ég steig inn í Kringluna þá fékk ég prófkvíða. Það var komið jólaskraut út um allt og ekki einu sinni kominn nóvember. Svo áttaði ég mig á því að prófkvíðinn væri óþarfur þar sem það væru ekkert að koma jól, það er bara komið jólaskraut. Í vinnunni leið mér líka svolítið eins og það væru að koma jól, þar sem jólabækurnar eru farnar að koma svona snemma (sem er ágætt, þar sem maður hefur lengri tíma til að leggja þær allar á minnið). Gamlar konur voru mættar til að kaupa jólagjafirnar á góðum tíma og ég var að pakka fyrir þær inn í pappír með snjókornum. Á leiðinni heim gerði snjórinn og myrkrið mér ekkert auðveldara fyrir og mér leið eins og ég væri á leið heim eftir 10 tíma vinnudag í eymundsson, beint heim þar sem sort númer sjö ilmaði um íbúðina.
Þegar jólatraffíkin er byrjuð í Kringlunni þá er starfsfólki bannað að leggja þar. Það þarf að leggja við MH og svo eru sendiferðabílar keyrandi á milli allan daginn. Þegar ég og Helga vorum 16 ára að vinna í Kringlunni vorum við vanar að mæta bara upp á planið og fá far þar sem við búum báðar við hliðina á MH. Það var samt meira vesen þegar við fengum far til baka og bílstjórinn spurði hvar bíllinn okkar væri og við þurftum að ljúga. Á meðan við biðum eftir að hann færi burt þóttumst við vera að skafa af bílnum eða leita að lyklunum.
Mér er sem sagt búið að líða svona alla vikuna, eins og það séu að koma jól. Svo hringdi Sólveig í mig um daginn og sagðist vera að versla jólagjafir og spurði mig hvað í ósköpunum hún ætti að gefa Svölu. Ef ég væri í Danmörku þá kæmist ég í jólaskap á morgun, því þá kemur jólabjórinn. Það er nú meira madnessið.
God jul og godt tub’år!
föstudagur, október 14, 2005
nýtt blogg
Bloggið mitt er komið með nýtt útlit. Þar sem ég er ógeðslega góð í paint, þá munu ein til tvær slíkar myndir fyglja hverri færslu. Þetta getur verið gert í þeim tilgangi að gefa ykkur svona review, ef ykkur líkar myndin þá getið þið lesið textann eða ef þið nennið almennt ekki að lesa texta þá getið þið skoðað myndina, sagt ok kúl, og haldið áfram að lesa ekki texta. Það er líka oft erfitt að útskýra með orðum það sem maður er að reyna að segja, þá er gott að geta varpað sýnimynd til hliðsjónar. Það er mjög hentugt ef ég er að segja ykkur svona “had to be there” brandara. Annars þá er ég aðallega að þessu af því að ég er betri í listum en ég er í skrifum. Svo er þetta líka aðeins skemmtilegra.
Ég var eins og margir á airwaves og keypti mér miða fyrir mánuði. Þá datt mér ekki í hug að seldir yrðu miðar fram á miðvikudaginn!! Hvaða brjálæði er þetta hr.Örlygur að selja 4000 miða á hátíðina og hafa svo öll góðu böndin á sama staðnum sem tekur ekki nema svona 700 manns (ættu bara að vera 500..). OHHHHHHH hvað ég er pirruð að hafa borgað svona mikið fyrir ekki neitt!!! Að vísu náði ég einum góðum tónleikum á föstudaginn og nokkrum ágætum á miðvikudaginn, en ég meina þetta var besta kvöldið! Ég mætti um 11 og sneakaði mér inn í röðina hjá Atla og Svölu sem voru alveg ískyggilega framarlega. Þrátt fyrir það þá komumst við í raun aldrei nær, fólkið fór bara að standa þéttar og þéttar og þéttar. Röðin varð líka breiðari og breiðari þar sem fólk fór bara að mæta og standa í hliðinni á röðinni. Í þrengslunum kynntumst við Svala mörgum góðum bökum og margir kynntust brjóstunum okkar með bakinu. Það var komið á múgæsingi þar sem annars vegar var hrópað “hleypið okkur inn” eða “fokk VIP”. Þegar líða fór á röðina og allt var farið að verða þrengra og loftlausara fyrir þá sem eru lágir í loftinu, var ég virkilega að spá í því hvort ég ætti ekki bara að hoppa og festast í lausu lofti á milli fólks, þannig myndi ég líða inn í nasa. Einhver hávaxinn gaur stóð þarna við hliðina á mér í makindum sínum og leið bara ágætlega, hann var líka einn af svona fimm öðrum þarna sem ekki var með hendur fastar niður með síðum. Hann ákvað því að flörta við eina 16 ára og koma sér þægilega fyrir með olnbogann á hálsinum á mér. Þannig náði hann næstum því að kæfa mig og ég reyndi að berja hann eftir mesta megni, en þar sem hendur voru fastar niður með síðum þá reyndist það illa. Þá greip Svala inn í leikinn og byrjaði að öskra á hann að hætta að skemma vinkonu sína. Þá sagði hann ‘rólegar’ og hélt áfram að vera stór, leiðinlegur barnaflörtari. Þarna vorum við komnar ansi nálægt dyraverðinum, og bara einn meter á milli okkar og hans. Samt biðum við og biðum og ekkert gerðist þrátt fyrir þessa nálægð. Fólk var farið að syngja ‘Öxar við ána’, þjóðsönginn og ‘hver á sér fegra föðurland’, til þess að koma smá lífi í fólkið. Þegar annar hálftími var liðinn og ég áttaði mig á því að þessi fjarlægð á milli mín og dyravarðarins myndi haldast áfram svona að eilífu þá fór ég heim í mikilli fýlu. Og ég er ennþá fúl. Ég segi djöfulsins í hvert sinn sem ég tek eftir silfurarmbandinu mínu, sem by the way skemmdist fyrsta daginn. Ú á herra Örlyg.
mánudagur, september 05, 2005
háskólastúlkan hún Alma
ég er ekki lengur sú Alma sem þið flest þekkið. Nú er ég Alma Háskólastelpa og Alma Fartölvueigandi sem lofar tíðari færslum. Ég þakka þolinmæðina. Ég væri búin að gefast upp á mér. Kannski gafst ég upp á mér, ég veit ekki. En nú er betri tíð með blóm í haga.
Ég fór á Franzinn á föstudaginn og dansaði og svitnaði eins og mér einni er lagið. (og mörgum fleirum sem ég þekki sem eru líka duglegir að dansa og svitna í margmenni)
Ég fór svo í eitthvað partí, vissi ekki einu sinni hver bjó þarna og komst svo að því tvemur dögum seinna að þetta hafði verið partí fyrir myndlistanema LHÍ. Þá lagði ég saman tvo og tvo og áttaði mig á því að það hafi kannski ekki verið tilviljun að þarna hafi ég hitt Svölu, Sillu, Berglindi Jónu og Rakeli (sem bjó víst þarna) enda allar myndlistanemar. Ég hitti svo Sóleyju Þóris sem sagði mér að ég væri alveg sláandi lík söngvaranum í Franz Ferdinand?!?!?!?!? Er hann kvenlegur eða er ég svona maskulin, eða var Sóley búin að fá sér of marga?
Það er svo skrítið að vera hætt að vinna og hafa svona mikinn tíma á milli handanna (ég skipti kannski um skoðun þegar námið fer á fullt). Ég er búin að vinna frá 11-19 alla virka daga frá áramótum þannig að núna þegar ég er byrjuð í skólanum er ég farin að sjá heiminn í nýju ljósi, þ.e. heiminn í dagsbirtu. Framtíðin er björt.
Ég fór á Franzinn á föstudaginn og dansaði og svitnaði eins og mér einni er lagið. (og mörgum fleirum sem ég þekki sem eru líka duglegir að dansa og svitna í margmenni)
Ég fór svo í eitthvað partí, vissi ekki einu sinni hver bjó þarna og komst svo að því tvemur dögum seinna að þetta hafði verið partí fyrir myndlistanema LHÍ. Þá lagði ég saman tvo og tvo og áttaði mig á því að það hafi kannski ekki verið tilviljun að þarna hafi ég hitt Svölu, Sillu, Berglindi Jónu og Rakeli (sem bjó víst þarna) enda allar myndlistanemar. Ég hitti svo Sóleyju Þóris sem sagði mér að ég væri alveg sláandi lík söngvaranum í Franz Ferdinand?!?!?!?!? Er hann kvenlegur eða er ég svona maskulin, eða var Sóley búin að fá sér of marga?
Það er svo skrítið að vera hætt að vinna og hafa svona mikinn tíma á milli handanna (ég skipti kannski um skoðun þegar námið fer á fullt). Ég er búin að vinna frá 11-19 alla virka daga frá áramótum þannig að núna þegar ég er byrjuð í skólanum er ég farin að sjá heiminn í nýju ljósi, þ.e. heiminn í dagsbirtu. Framtíðin er björt.
þriðjudagur, ágúst 30, 2005
Bússdrama
Mánudagsmorguninn 29.ágúst var ekki besti morgunn lífs míns. Það get ég með sanni sagt. Rétt fyrir hálf tíu var ég stödd í strætóskýli við Suðurver að bíða eftir EssTvemur sem átti að flytja mig í Smáralindina. Þar vinn ég í Eymundsson. Það var mikil rigning og frekar kalt. Eftir 10 mínútur var mér ekki farið að lítast á blikuna og rak þá augun í lítinn miða ekki stærri en svona A6 festan upp með límbandi í rennvott skýlið. Þar stendur að EssTveir komi ekki í þetta skýli þennan dag. Það fór að rjúka í mér og grýlukertið á nefinu byrjaði að 'droppa'. Ég þurfti að hringja í vinnuna og tilkynna 'seintkomu' mína og gekk áfram í skýlið sem miðinn benti mér á að fara í. Ég sat í rúman hálftíma í skýli númer tvö og starði á uppáhalds bygginguna mína, Verzlunarskólann, og hugsaði um allar góðu minningar mínar þaðan (þá sérstaklega þegar verzlískur múgurinn réðst á mig með gulrætur að vopni). Nú var ég orðin nokkuð sein í vinnuna og hringdi í strætó og spurði hvar í ósköpunum maður gæti nálgast EssTvo á þessum blessaða morgni. Þá segir frökenin mér að ég hafi setið í vitlausu ´bráðabirgðaskýli', að ég ætti að standa við einhvern staur við kringluna þar sem átti að hanga lítill miði. Jahá!! Ohh heimskinginn ég að fatta það ekki!!! Þegar ég loksins fann rétta staurinn sá ég glitta í klunnalegan gulan bíl undir brúnni, og kannaðist við kauða. Ég stóð á gangstéttarbrúninni með strætómiðann tilbúinn og veifaði aðeins til strætó sem var kominn til að bjarga mér úr þessum kulda og þessari neyð. En þetta var ekki prinsinn á hvíta hestinum því strætóinn barasta brunaði framhjá mér....ÁN ÞESS AÐ HIKA. Ég öskraði fjandinn og fokk og annað álíka og hringdi aftur í strætó. Þá var mér gefið samband við stjórnstöð sem var hress kall og fullt af tökkum (get ég ímyndað mér). Hann trúði ekki sínum eigin eyrum og bað mig um að hinkra á meðan hann reyndi að ná sambandi við næsta strætó. "stjórnstöð til TveirA, stjórnstöð til TveirA heyrirðu í mér?" kallaði stjórnandi stjórnstöðvarinnar. Hann bað svo bílstjóra TvoA um að tryggja það að taka upp unga stúlku við staurinn fyrir framan Moggann. Ég var margsinnis beðin afsökunar og hélt svo áfram að bíða þarna niðurrignd á meðan HR-ingar streymdu inn og út úr Moggahúsinu sem er nýja, flotta, elegans læriaðstaða þeirra. Þetta áttu að vera 6mínútur en þegar þær voru orðnar 20 þá hringdi ég aftur, BRJÁLUÐ. Ég krafðist þess að fá sendan leigubíl sem mér að sjálfsögðu var lofað. Ég var orðin rennandi blaut frá toppi til táar og voru HR-ingar farnir að benda á mig og hlæja. Stjórnandi Stjórnstöðvarinnar ýtti á nokkra takka og kallaði aftur á bílstjóra TveggjaA og fóru þeir nú að hrópa hver á annan. Bílstjórinn sagðist bara hafa farið aðra leið því það væri búið að opna götuna. Stjórnandi Stjórnstöðvarinnar hrópaði að hann mætti ekki breyta nema hann væri búinn að segja þeim það. Vandamálið var það að strætóbílstjórar voru ekki að hlýða þessum hressa kalli í stjórnstöðinni. Þegar hérna var komið við sögu var klukkan orðin hálf eitt, ég hafði sem sagt beðið í heila tvo tíma eftir strætó og var orðin einum og hálfum tíma of seinn til vinnu. Þá var bara að bíða eftir leigubílnum. Eftir smá tíma kem ég auga á leigubíl framar í götunni sem stóð og beið. Hann keyrði svo loks áfram og ég stoppaði hann. Ég spurði hvort strætó hefði sent hann að ná í mig en hann harðneitaði því. Hann átti nefnilega að sækja Ölmu við Dýraland. Ég sagðist vera Alma og að strætó hafði sent mér þennan bíl og ætlaði að setjast upp í en var meinaður aðgangur. Hann sagði að ég væri að bíða eftir öðrum bíl, hann ætti að ná í aðra Ölmu á sömu götu og fór. Á þessari stundu var hádegishlé í MH og ég náði sambandi við Kobba sem kom og náði í mig. Ég titraði eins og hrísla, blótaði, bölvaði og sagði ljótari orð en þið hefðuð nokkurn tímann getað ímyndað ykkur að svona lítil manneskja gæti sagt. Seinna þennan sama dag hringdi strætó í mig og baðst enn og aftur afsökunar á öllu saman, líka á því hversu tregur leigubílstjórinn var. Ég var beðin um að hringja á næstu dögum og gefa skýrslu um þetta óhapp og á að fá skaðabætur fyrir vinnu- og tímamissinn. Hann spurði mig líka hvort það væri eitthvað vandamál með vinnuveitandann minn en ég hélt nú ekki og hló bara að því. Ég ætla að láta þá gefa mér rauða kortið.
THE END
THE END
mánudagur, ágúst 01, 2005
einn dans við mig
hver nennir að blogga á sumrin? Einu skiptin sem ég nenni að blogga eru þegar ég á að vera að læra. Sem segir okkur það að sumarskælingar eru aktívastir í bloggheiminum. Nema það vilji svo ótrúlega til að ekki séu allir eins ó-knúnir til þess að blogga í frítíma sínum eins og ég. Það er miklu skemmtilegra að lesa þegar ekkert er að gera. Allavega í mínu tilviki þar sem það er sama hvað ég les, það er alltaf skemmtilegra en skrifin mín. Hvort ástæðan sé sú að ég sé handónýtur penni eða bara afskaplega fær í að velja mér góðar bókmenntir veit ég ekki. Kannski bara bæði, þá breikkar bilið.
Af einskærri forvitni horfði ég á hrikalega mynd í gær. Hún var bandarísk eins og hún gerist bandarískust og fjallaði um ungan kana sem kynnist "the prince of Denmark". Glöggir lesendur átta sig á því að það var það sem fékk mig til að vilja horfa á hana. Þetta var bara hræðilegt, ég fer ekki ofan af því. Hvernig gera þeir þetta bandarískir draslmyndaframleiðendur? Að bara leyfa sér það að gefa upp svona algjörlega rangar og villandi upplýsingar um eina þjóð í kvikmynd sem er sýnd svo víða. Hvað var rangt og villandi?
í fyrsta lagi hét danski krónprinsinn Edward Williams, afskaplega danskt.
Í öðru lagi réð faðir hans ríkjum í Danmörku og var The king of Denmark, who's that guy?
Í þriðja lagi var töluð breska í Danmörku og hrópuðu Danir á götunum "long live the king!!", konungsfjölskyldan talaði líka bresku sín á milli.
Í fjórða lagi var myndin ekki tekin upp í Amalienborg eða þar í kring heldur í Prag!!! Það voru fjögur shot af Köben í myndinni sýnd aftur og aftur.
Í fimmta lagi var prinsinn staddur á bar í Wisconsin og reyndi að haga sér eins og háskólastrákur með því að panta þennan framandi drykk sem Kanar kalla 'Beer', með miklum erfiðleikum, kronprins Frederik drekkur nefnilega alltaf 'France finest' þegar hann er staddur á rokkbúllunni Flash í Larsbjørnstræde. (var ég ekki búin að segja ykkur söguna??)
Í sjötta til áttaþúsundastalagi var þetta ömurleg mynd í alla staði og nú halda allar vitlausar kanastelpur að Danmörk sé enskumælandi land staðsett í miðborg Prag.
Ég er mikið búin að dansa um helgina. Það er svo gaman að dansa. Ég er til í að dansa hvenær sem er í góðum félagsskap, bara bjalliði í mig ef þið viljið út í eina sveiflu.
í danstrans,
ykkar Alma
Af einskærri forvitni horfði ég á hrikalega mynd í gær. Hún var bandarísk eins og hún gerist bandarískust og fjallaði um ungan kana sem kynnist "the prince of Denmark". Glöggir lesendur átta sig á því að það var það sem fékk mig til að vilja horfa á hana. Þetta var bara hræðilegt, ég fer ekki ofan af því. Hvernig gera þeir þetta bandarískir draslmyndaframleiðendur? Að bara leyfa sér það að gefa upp svona algjörlega rangar og villandi upplýsingar um eina þjóð í kvikmynd sem er sýnd svo víða. Hvað var rangt og villandi?
í fyrsta lagi hét danski krónprinsinn Edward Williams, afskaplega danskt.
Í öðru lagi réð faðir hans ríkjum í Danmörku og var The king of Denmark, who's that guy?
Í þriðja lagi var töluð breska í Danmörku og hrópuðu Danir á götunum "long live the king!!", konungsfjölskyldan talaði líka bresku sín á milli.
Í fjórða lagi var myndin ekki tekin upp í Amalienborg eða þar í kring heldur í Prag!!! Það voru fjögur shot af Köben í myndinni sýnd aftur og aftur.
Í fimmta lagi var prinsinn staddur á bar í Wisconsin og reyndi að haga sér eins og háskólastrákur með því að panta þennan framandi drykk sem Kanar kalla 'Beer', með miklum erfiðleikum, kronprins Frederik drekkur nefnilega alltaf 'France finest' þegar hann er staddur á rokkbúllunni Flash í Larsbjørnstræde. (var ég ekki búin að segja ykkur söguna??)
Í sjötta til áttaþúsundastalagi var þetta ömurleg mynd í alla staði og nú halda allar vitlausar kanastelpur að Danmörk sé enskumælandi land staðsett í miðborg Prag.
Ég er mikið búin að dansa um helgina. Það er svo gaman að dansa. Ég er til í að dansa hvenær sem er í góðum félagsskap, bara bjalliði í mig ef þið viljið út í eina sveiflu.
í danstrans,
ykkar Alma
mánudagur, júní 27, 2005
skvísan orðin tventívonn
HALLÓ...halló...halló.............halló.......................(halló)
Eins og mér datt í hug, það les enginn þetta blessaða blogg.Ég er búin að vanrækja lesendur þess og ætti að bara að verða rækilega rassskellt!
En það sem hefur drifið á daga mína er ekkert endilega fátt en kannski ekki frásögu færandi. Ég get nú sagt frá því að míns fyllti ein og tjúgju og bauð vinum til kökna/kakna eða öllu heldur kaka? það er spurning.
Ég fór líka í eina afskaplega skemmtilega sumarbústaðarferð útá land með góðu fólki. Þegar komið var í bústaðinn eftir að hafa týnst eilítið og eftir að hafa fengið að hringja hjá bónda einum á bæ með skrítnum börnum, skrítnum hestum og jú..skrítnum bónda, þá kom það í ljós að þetta væri barasta alls enginn bústaður. Þetta var bara hús. Bara risastórt hús, einskonar gistiheimili. Enginn var heiti potturinn, enda ekki bústaður, en þarna var þó borðtennisborð, eins og sjaldan fyrirfinnst í hinum hefðbundnu bústöðum. Ég þótti, mér til mikillar furðu, vera einkar góð í ping-pong. Einhver sagði að ég væri með bakhandarsnúning í forgjöf, og annar sagði að ég væri meira að segja með betri bakhandarsnúning en Orri, sem var víst bakhandarmeistarinn á undan mér. Þetta þýðir bara eitt, Orri og Bryndís við verðum að láta verða af badmintonkeppninni....ik?
Djammið og sukkið var ekkert til að státa sig af, enda eintóm pör þar á ferð. Einn maki fór að sofa, eigandi makans fylgdi honum í rúmið o.s.frv.. Þannig féllu pörin í rúmin eins og domino-kubbar. Eftir stóðu fjórir einhleypir aðillar, drukku og hlustuðu á remix með Toxic og horfðu svo á sólarupprás. Þar á meðal var ég, enda var ég sød og single í nokkra daga.
Í ferðinni var þó spilað. Við fimbulfömbuðum tvisvar, enda skemmtilegasta borðspilið, og þá sérstaklega sé spilað með þvílíkum ritsnillingum eins og vinum mínum. Við lærðum líka mörg ný orð yfir niðurgang, mjööög ganglegt (maður talar nefnilega svo oft um það við aðra þegar maður er með niðurgang). Það eru orð eins og Vallgangur og Abbendi. 'Að kveða drumbrímur' er svo að prumpa. Þið skuluð temja ykkur þetta í talmáli kæru lesendur.
Upphaflega átti þessi sumarbústaðarferð að innihalda göngu, enda er það yfirskin ferðar gönguklúbbsins svokallaða, en vegna veðurs var henni aflýst. Í staðinn klæddum við okkur í lopapeysur og strigaskó og fórum út í kýló. Þar var kosið í lið og ég kosin með þeim síðustu (já ég er lítil en ég er sko SNÖGG) en ég var þó kosin á undan Atla. Þessi kýlóleikur orsakaði svo hrikalegustu harðsperrur sem sögur fara af. Ótrúlegt, það gat enginn gengið!!
Snemma á sunnudeginum (eða um hádegi) vaknaði ég og var þá búið að leggja á borð og voru allar þessar líka dýrindis veitingar á borðstólnum. Skyndilega er kveðið við raust og mannskapurinn farinn að syngja afmælissönginn og kaka með 21 kerti á leiðinni yfir eldhúsið. Það var óvænt og voða voða voða gaman. Þó að ég ætti ekki afmæli og þó að ég væri búin að bjóða til 'kökna' sjálf næsta dag.
Svona er mannskapurinn inndæll mannskapur.
Eins og mér datt í hug, það les enginn þetta blessaða blogg.Ég er búin að vanrækja lesendur þess og ætti að bara að verða rækilega rassskellt!
En það sem hefur drifið á daga mína er ekkert endilega fátt en kannski ekki frásögu færandi. Ég get nú sagt frá því að míns fyllti ein og tjúgju og bauð vinum til kökna/kakna eða öllu heldur kaka? það er spurning.
Ég fór líka í eina afskaplega skemmtilega sumarbústaðarferð útá land með góðu fólki. Þegar komið var í bústaðinn eftir að hafa týnst eilítið og eftir að hafa fengið að hringja hjá bónda einum á bæ með skrítnum börnum, skrítnum hestum og jú..skrítnum bónda, þá kom það í ljós að þetta væri barasta alls enginn bústaður. Þetta var bara hús. Bara risastórt hús, einskonar gistiheimili. Enginn var heiti potturinn, enda ekki bústaður, en þarna var þó borðtennisborð, eins og sjaldan fyrirfinnst í hinum hefðbundnu bústöðum. Ég þótti, mér til mikillar furðu, vera einkar góð í ping-pong. Einhver sagði að ég væri með bakhandarsnúning í forgjöf, og annar sagði að ég væri meira að segja með betri bakhandarsnúning en Orri, sem var víst bakhandarmeistarinn á undan mér. Þetta þýðir bara eitt, Orri og Bryndís við verðum að láta verða af badmintonkeppninni....ik?
Djammið og sukkið var ekkert til að státa sig af, enda eintóm pör þar á ferð. Einn maki fór að sofa, eigandi makans fylgdi honum í rúmið o.s.frv.. Þannig féllu pörin í rúmin eins og domino-kubbar. Eftir stóðu fjórir einhleypir aðillar, drukku og hlustuðu á remix með Toxic og horfðu svo á sólarupprás. Þar á meðal var ég, enda var ég sød og single í nokkra daga.
Í ferðinni var þó spilað. Við fimbulfömbuðum tvisvar, enda skemmtilegasta borðspilið, og þá sérstaklega sé spilað með þvílíkum ritsnillingum eins og vinum mínum. Við lærðum líka mörg ný orð yfir niðurgang, mjööög ganglegt (maður talar nefnilega svo oft um það við aðra þegar maður er með niðurgang). Það eru orð eins og Vallgangur og Abbendi. 'Að kveða drumbrímur' er svo að prumpa. Þið skuluð temja ykkur þetta í talmáli kæru lesendur.
Upphaflega átti þessi sumarbústaðarferð að innihalda göngu, enda er það yfirskin ferðar gönguklúbbsins svokallaða, en vegna veðurs var henni aflýst. Í staðinn klæddum við okkur í lopapeysur og strigaskó og fórum út í kýló. Þar var kosið í lið og ég kosin með þeim síðustu (já ég er lítil en ég er sko SNÖGG) en ég var þó kosin á undan Atla. Þessi kýlóleikur orsakaði svo hrikalegustu harðsperrur sem sögur fara af. Ótrúlegt, það gat enginn gengið!!
Snemma á sunnudeginum (eða um hádegi) vaknaði ég og var þá búið að leggja á borð og voru allar þessar líka dýrindis veitingar á borðstólnum. Skyndilega er kveðið við raust og mannskapurinn farinn að syngja afmælissönginn og kaka með 21 kerti á leiðinni yfir eldhúsið. Það var óvænt og voða voða voða gaman. Þó að ég ætti ekki afmæli og þó að ég væri búin að bjóða til 'kökna' sjálf næsta dag.
Svona er mannskapurinn inndæll mannskapur.
þriðjudagur, maí 24, 2005
bla bla bland í po po polka
fór á landsfund Samfylkingarinnar um helgina og það var bara fínt. Bæði Ingibjörg og Ágúst unnu þannig að ég er heldur betur sátt. Aftur á móti er ég ekki sátt við fréttaflutning blaða á borð við Blaðið og DV (er maður einhvern tímann sáttur við dv?) sem ásökuðu Ágúst og unga jafnaðarmenn um ólöglega kosningu og kosningarherferð.
NEI við mútuðum framhaldsskólanemum ekki með pítsum og bjór
NEI við leystum ekki út leyninúmer með kennitölum ungra jafnaðarmanna sem voru ekki á staðnum og fórum tíu sinnum hvert að kjósa undir nýju og nýju nafni. Allir kusu einu sinni.
NEI það komu ekki fullar rútur með konum og börnum
JÚ við fengum ungliða til að koma og kjósa, enda Ágúst sjálfur á aldur við ungliða (ungliðar teljast þeir sem eru 35 ára og yngri)
Bæði Össur og Ingibjörg söfnuðu stuðningsmönnum til að kjósa sig, enda ekkert eðlilegra. Eða þykir það eðlilegra af því að þar er ekki eins mikið af ungu fólki eða af því að sú kosning fór fram bréfleiðis en ekki á staðnum?
Ungir Jafnaðarmenn studdu Ágúst vegna þess að hann er jú fyrst og fremst góður stjórnmálamaður og svo er hann ungur og í mjög góðum tengslum við unga jafnaðarmenn og mun það gagnast okkur mikið í framtíðinni. Góð tengsl og gott upplýsingaflæði skiptir afskaplega miklu máli í svona stórum flokki.
Ágúst vann með svo miklum yfirburðum að það hefði ekki skipt máli hvort við hefðum fengið ungliða til að koma að kjósa eða ekki. Hann hefði hvort eð er unnið. Enda á maðurinn það skilið!! Og hana nú!!!
NEI við mútuðum framhaldsskólanemum ekki með pítsum og bjór
NEI við leystum ekki út leyninúmer með kennitölum ungra jafnaðarmanna sem voru ekki á staðnum og fórum tíu sinnum hvert að kjósa undir nýju og nýju nafni. Allir kusu einu sinni.
NEI það komu ekki fullar rútur með konum og börnum
JÚ við fengum ungliða til að koma og kjósa, enda Ágúst sjálfur á aldur við ungliða (ungliðar teljast þeir sem eru 35 ára og yngri)
Bæði Össur og Ingibjörg söfnuðu stuðningsmönnum til að kjósa sig, enda ekkert eðlilegra. Eða þykir það eðlilegra af því að þar er ekki eins mikið af ungu fólki eða af því að sú kosning fór fram bréfleiðis en ekki á staðnum?
Ungir Jafnaðarmenn studdu Ágúst vegna þess að hann er jú fyrst og fremst góður stjórnmálamaður og svo er hann ungur og í mjög góðum tengslum við unga jafnaðarmenn og mun það gagnast okkur mikið í framtíðinni. Góð tengsl og gott upplýsingaflæði skiptir afskaplega miklu máli í svona stórum flokki.
Ágúst vann með svo miklum yfirburðum að það hefði ekki skipt máli hvort við hefðum fengið ungliða til að koma að kjósa eða ekki. Hann hefði hvort eð er unnið. Enda á maðurinn það skilið!! Og hana nú!!!
sunnudagur, maí 15, 2005
'bí bí', sagði krabbinn
gleðilega Hvítasunnu kæru vinir og vandamenn.
Ég vona að allir hafi skellt sér í kirkju.
Ég klikkaði á því.
Ég vaknaði um hádegi með svöluunga á gólfinu í svefnherberginu.
Hann er floginn suður.
Ég ætla að þamba cosmópolitan fram á annan í Hvítasunnu heima hjá svöluunganum með annarri dúnnu og einni kollu.
Ætli Dúnnaldur Dúnna verði þarna???
Ég vona að allir hafi skellt sér í kirkju.
Ég klikkaði á því.
Ég vaknaði um hádegi með svöluunga á gólfinu í svefnherberginu.
Hann er floginn suður.
Ég ætla að þamba cosmópolitan fram á annan í Hvítasunnu heima hjá svöluunganum með annarri dúnnu og einni kollu.
Ætli Dúnnaldur Dúnna verði þarna???
mánudagur, maí 09, 2005
skolepige
þá er ég búin að skrá mig í stjórnmálafræði í Háskóla Íslands. Ég hef gefist upp á þessum sífella landflótta...þegar upp er staðið þá vil ég alltaf vera heima. Kalliði mig vitlausa. Síðar meir ætla ég að taka þýðingarfræði sem aukafag.
skolepige
þá er ég búin að skrá mig í stjórnmálafræði í Háskóla Íslands. Ég hef gefist upp á þessum sífella landflótta...þegar upp er staðið þá vil ég alltaf vera heima. Kalliði mig vitlausa. Síðar meir ætla ég að taka þýðingarfræði sem aukafag.
sunnudagur, maí 08, 2005
sumar?
þá er þetta blessaða vor farið að láta á sér kveða fyrir alvöru...sem sagt: ég er komin með ofnæmi. Frábært. Trén verða aftur græn, sólin skín og myndar svokallað jakkaveður. Um loftið og að vitum okkar svífur þessi yndislega vorlykt sem kætir flesta en fær mig til að hugsa 'fokk'. Lífið leikur ekki við mig á sama hátt og önnur sumarbörn, get ekki sagt það. Mér gengur þó alltaf betur í lífinu en færeyskur maður sem heitir Jólsvein, þannig að ég get ekki kvartað.
Ég fór að dansidúkkast á miðvikudaginn með Svölu, Atla, Dísu og Bigga, það var mjög gaman en enn og aftur fer lífið illa með mig. Jú ég var þunn í þrjá daga. Og ef mér skjátlast ekki þá voru hin ekki einu sinni með hausverk þegar þau vöknuðu.
ég er hætt að kvarta.
Ég fór að dansidúkkast á miðvikudaginn með Svölu, Atla, Dísu og Bigga, það var mjög gaman en enn og aftur fer lífið illa með mig. Jú ég var þunn í þrjá daga. Og ef mér skjátlast ekki þá voru hin ekki einu sinni með hausverk þegar þau vöknuðu.
ég er hætt að kvarta.
laugardagur, apríl 16, 2005
traðkað á höfundarrétti
hér koma tveir þýskir brandarar. Sá fyrri er þýddur en hinn seinni frumsaminn.
Die zwei Tomaten Mark und Klaus gehen auf die Strasse und ein gross Auto fährt über Klaus. Mark sagt: "oh Klaus, du bist Ketchup"
Auf der Restaurant
Helmut: Kellner*, Kellner!!
Der Kellner: Guten Abend, wollen Sie bestillen?
Helmut: ja..aber was haben Sie brat*?
Der Kellner: Wir haben Brat-wurst*, Brat-Fisch*, Brat-Hänchen* und Brad Pitt
Glosen:
Kellner= þjónn
brat= steikt
Brat-wurst= steikt pulsa
Brat-Fisch= steiktur fiskur
Brat-Hänchen= steiktur kjúklingur
Frumsamdi brandarinn var saminn af mér og Völu Smáradóttur í þys103 í MH. Hefur hann áður verið birtur á bloggi sem þessu en í dag er hann slagorð Iceland Express í Þýskalandsherferð sinni. Við teljum engan annan geta verið nógu fyndinn til að fatta upp á þvíumlíkri hnyttni og því er þetta brot á höfundarrétti.
Die zwei Tomaten Mark und Klaus gehen auf die Strasse und ein gross Auto fährt über Klaus. Mark sagt: "oh Klaus, du bist Ketchup"
Auf der Restaurant
Helmut: Kellner*, Kellner!!
Der Kellner: Guten Abend, wollen Sie bestillen?
Helmut: ja..aber was haben Sie brat*?
Der Kellner: Wir haben Brat-wurst*, Brat-Fisch*, Brat-Hänchen* und Brad Pitt
Glosen:
Kellner= þjónn
brat= steikt
Brat-wurst= steikt pulsa
Brat-Fisch= steiktur fiskur
Brat-Hänchen= steiktur kjúklingur
Frumsamdi brandarinn var saminn af mér og Völu Smáradóttur í þys103 í MH. Hefur hann áður verið birtur á bloggi sem þessu en í dag er hann slagorð Iceland Express í Þýskalandsherferð sinni. Við teljum engan annan geta verið nógu fyndinn til að fatta upp á þvíumlíkri hnyttni og því er þetta brot á höfundarrétti.
sunnudagur, apríl 03, 2005
tillúkku-drongurin Sakaris Emíl Joensen
Þá er maður kominn aftur á klakann(að vísu svolítið síðan), en þrátt fyrir það þá er ég ekki enn farin að átta mig á aðstæðum í Færeyjum. Ég hef farið mjög oft til Færeyja, en aldrei upplifað þær á þennan hátt. Kannski vegna þess að það eru sjö ár síðan síðast. Ég hef aldrei verið á "fullorðnumsamtfrekarrugluðum-aldri" í Færeyjum.
Uppáhaldslagið okkar Tómasar er lagið "Tillúkku" sem er afmælissöngur Færeyinga. Höfundur lagsins er Martin Joensen söngvari landsfrægu hljómsveitarinnar Vestmenn (Glöggir lesendur sjá að nafnið vísar til Vestmenninga). Martin og Pabbi eru systkinabörn. Lagið syngur aftur á móti sonur hans, hann Sakaris Emíl Joensen. Hann söng það fimm ára með undurfagurri barnarödd. Það finnst líka öllum fyndið þegar börn kunna annað tungumál en Íslensku. Í mínu tilfelli verð ég oft öfundsjúk, sérstaklega út í danska krakka. Ég meina þau eru fimm ára og tala betri dönsku en ég. Fáránlegt.
Einn morguninn í Vestmanna þegar við Tómas vorum að vakna (við vorum sko room-mates) byrjuðum við daginn á því að hlusta á Tillúkku, enda lag sem hentar við öll tækifæri. Þá fórum við að velta því fyrir okkur (eða ég) hvort það væri nú ekki gaman ef við gætum komið því í kring að fá að hitta kallinn hann Sakaris (við höfum aldrei hitt hann, né vitað af honum, fyrr en Tillúkku kom til sögunnar). Við vitum auðvitað allt um hann, hvað hann er gamall og svona, enda er hann stjarna Tillúkku.
Sama dag fórum við krakkarnir í ferðalag um Færeyjar að skoða flotta staði og furðulega bæi með bróður hans pabba Jónleif (Þegar hann kynnti sig fyrir Kobba síðasta sumar þá hélt Kobbi því fram að hann héti Jason Love, sem er athyglisverð misheyrn). Við fórum að skoða ferðamannastaðinn Gjógv og keyrðum í kringum tvær stærstu eyjarnar í Færeyjum á merkilega stuttum tíma, þetta er þá svona lítið eftir allt saman. Þegar við keyrðum í gegnum bæinn Saltnes, rak kona á götunni augun í okkur í bílnum og stoppaði. Þá var þetta frænka okkar Fía sem er systir Martin Joensen. Við vorum neydd inn í kaffi. Það fyrsta sem hún sagði þegar hún sá Tómas var "noj Túmmas hvussu ordlíga tú líkist millumsoninum hjá Martin, Sakaris Emíl!". Við rákum upp stór augu og hjartað stöðvaðist í smá stund. Tómas bara líkur idolinu okkar. Í þessu kaffiboði komumst við einnig að því að Sakaris væri að gera góða hluti í færeyska Ídolinu. Fleiri fjölskyldumeðlimir létu sjá sig í kaffiboðinu og var þetta á vörum þeirra allra. Ótrúlegt. ÓTRÚLEGT!!!
Tilúkku
tiiiiiiiiiiiLLÚKKKKKKUUUUUU
Tillúkku, tillúkku, tillúkku við tær,
tilúkku, tilúkku, tilúkku frá mær,
-nú ert tú eitt ár,
størri enn í gjár,
tilúkku, tilúkku, tilúkku frá mær.
Nú ynskja vit øll at tær væl ganga skal,
so eta vit køku og spæla eitt spæl,
-tí tú ert eitt ár,
størri en í gjár,
tillúkku, tillúkku, tillúkku frá mær.
trallallalla lallalla lallallalaaa
trallallalla lallalla lallallalaaa
trallallalla laaaaa
trallallalla laaaaa
trallallalla lallalla lallallallaaa
Tá klokkan er hundrað so fara vit heim,
tá hava vit havt bæði gleði og gleim,
-tí tú ert eitt ár
størri en í gjár
tillúkku, tillúkku, tillúkku frá mær
-nú ert tú eitt ár,
størri en í gjár,
tilúkku tilúkku tilúkku frá mær.
Uppáhaldslagið okkar Tómasar er lagið "Tillúkku" sem er afmælissöngur Færeyinga. Höfundur lagsins er Martin Joensen söngvari landsfrægu hljómsveitarinnar Vestmenn (Glöggir lesendur sjá að nafnið vísar til Vestmenninga). Martin og Pabbi eru systkinabörn. Lagið syngur aftur á móti sonur hans, hann Sakaris Emíl Joensen. Hann söng það fimm ára með undurfagurri barnarödd. Það finnst líka öllum fyndið þegar börn kunna annað tungumál en Íslensku. Í mínu tilfelli verð ég oft öfundsjúk, sérstaklega út í danska krakka. Ég meina þau eru fimm ára og tala betri dönsku en ég. Fáránlegt.
Einn morguninn í Vestmanna þegar við Tómas vorum að vakna (við vorum sko room-mates) byrjuðum við daginn á því að hlusta á Tillúkku, enda lag sem hentar við öll tækifæri. Þá fórum við að velta því fyrir okkur (eða ég) hvort það væri nú ekki gaman ef við gætum komið því í kring að fá að hitta kallinn hann Sakaris (við höfum aldrei hitt hann, né vitað af honum, fyrr en Tillúkku kom til sögunnar). Við vitum auðvitað allt um hann, hvað hann er gamall og svona, enda er hann stjarna Tillúkku.
Sama dag fórum við krakkarnir í ferðalag um Færeyjar að skoða flotta staði og furðulega bæi með bróður hans pabba Jónleif (Þegar hann kynnti sig fyrir Kobba síðasta sumar þá hélt Kobbi því fram að hann héti Jason Love, sem er athyglisverð misheyrn). Við fórum að skoða ferðamannastaðinn Gjógv og keyrðum í kringum tvær stærstu eyjarnar í Færeyjum á merkilega stuttum tíma, þetta er þá svona lítið eftir allt saman. Þegar við keyrðum í gegnum bæinn Saltnes, rak kona á götunni augun í okkur í bílnum og stoppaði. Þá var þetta frænka okkar Fía sem er systir Martin Joensen. Við vorum neydd inn í kaffi. Það fyrsta sem hún sagði þegar hún sá Tómas var "noj Túmmas hvussu ordlíga tú líkist millumsoninum hjá Martin, Sakaris Emíl!". Við rákum upp stór augu og hjartað stöðvaðist í smá stund. Tómas bara líkur idolinu okkar. Í þessu kaffiboði komumst við einnig að því að Sakaris væri að gera góða hluti í færeyska Ídolinu. Fleiri fjölskyldumeðlimir létu sjá sig í kaffiboðinu og var þetta á vörum þeirra allra. Ótrúlegt. ÓTRÚLEGT!!!
Tilúkku
tiiiiiiiiiiiLLÚKKKKKKUUUUUU
Tillúkku, tillúkku, tillúkku við tær,
tilúkku, tilúkku, tilúkku frá mær,
-nú ert tú eitt ár,
størri enn í gjár,
tilúkku, tilúkku, tilúkku frá mær.
Nú ynskja vit øll at tær væl ganga skal,
so eta vit køku og spæla eitt spæl,
-tí tú ert eitt ár,
størri en í gjár,
tillúkku, tillúkku, tillúkku frá mær.
trallallalla lallalla lallallalaaa
trallallalla lallalla lallallalaaa
trallallalla laaaaa
trallallalla laaaaa
trallallalla lallalla lallallallaaa
Tá klokkan er hundrað so fara vit heim,
tá hava vit havt bæði gleði og gleim,
-tí tú ert eitt ár
størri en í gjár
tillúkku, tillúkku, tillúkku frá mær
-nú ert tú eitt ár,
størri en í gjár,
tilúkku tilúkku tilúkku frá mær.
sunnudagur, mars 20, 2005
Víf - Føroya hondbólturmeistari
Ad sjalfsøgdu var thoka i Færeyjum thegar vid attum ad leggja af stad. Thad er alltaf thoka yfir tessu landi og høfum vid osjaldan turft ad bida timunum saman a flugvellinum i færeyjum eftir tvi ad komast heim. Einu sinni turftum vid ad gista a farfuglaheimili. Vid attum ad leggja af stad klukkan 18.30 en vorum ekki komin i loftid fyrr en eftir 22. Thad eydilagdi vonir okkar Tomasar um ad geta "spaserad" sma i kvøldsolinni og kikja a bryggjuna i einn føroyabjorur.
Í gær spaserudum vid sma um thorpid og tokum hressar myndir. Bak vid gardinur i øllum gluggum gægdust andlit og horfdu a tessar undarlegu manneskjur sem tad kannadist ekki vid. Einn og einn bill keyrdi fram hja en enginn var a gøtunni. I kirkjugardinum fyrir framan husid rakumst vid to a mann sem thekkti pabba. Hann spurdi hann hvort vid Tomas værum "afleggjararnir" hans.
Vid erum i thorpinu Vestmanna a Straumey (40 min fra Torshavn). Herna olst pabbi minn upp og systkini hans eiga heima herna ennta. Ennta i sama husinu sem amma min og afi, Alma og Thomas Joensen, byggdu fyrir mange mange år siden.
Á spaseringu okkar um bæinn rakumst vid a auglysingar um handboltaleik sem atti ad fara fram i itrottarhúsi Vestmannaskúla seinna sama dag. Vid skelltum okkur. Tetta var urslitaleikur um Føroyja meistartitilinn i hondbóltur og var allt thorpid mætt til ad hvetja sina menn. Thau hropudu "VÍF VÍF" og vid reyndum ad taka thátt an thess ad hlæja. Vid vorum buin ad hlakka til allan daginn ad fara a leikinn. Vorum viss um ad folk kæmi til okkar og vildi vita hver vid værum, new kids on the block, og myndi hropa af gledi er thad uppgøtvadi ad vid værum børnin hans Jonfinns. Svo var ekki. Enginn vildi kannast vid okkur og enginn okkur kynnast. Vid fengum adallega bara illt auga fra heimafolki, annars bara ekkert auga. Vid rakum augun i tvo frændur, ta Finnboga og Palla Joensen en hvorugur vildi kannast vid okkur eymingjana. Sonur Palla, John, var fyrirlidi lidsins en hann kannadist sidur vid okkur en pabbi hans. Thetta hefdi verid allt ødruvisi ef pabbi hefdi nennt med.
Thess ma til gamans geta ad Finnbogi er grindarstjori i Vestmanna. Thegar grindinni rekur a land taka heimamenn upp grindarknífinn og hlaupa nidur a høfn. (Einu sinni var pabbi minn spurdur i tollinum i frankfurt, eftir ad tollvørdurinn hafdi litid a færeyska passann hans, hvort hann væri nokkud med grindarhnif a ser, tvi ef svo væri tyrfti hann ad losa sig vid hann) Thegar buid er ad skera grindarhvalina sundur og saman er henni skipt brodurlega a milli bæjarbua. Tar kemur Finnbogi til søgunnar. Hann ser til tess ad allir fai sitt og gengur svo a milli husa med grindina i føtu. Eins konar jolasveinn myndi eg segja.
Vestmenningar unnu leikinn og We are the champions fekk ad oma um salinn. A auglysingunni sem vid høfdum sed fyrr um daginn stod "Handbóltur og smyrjibreyd" svo af einskærri forvitni bidum vid tar til eftir verdlaunaafhendingu . Tar var timanum soad tar sem braudid var sidur en svo girnilegt. Skerpikjøt og thess konar vidbjodur a rugbraudi.
Fyrir thremur árum opnadi fyrsti barinn i vestmanna. Bryggjan. Eftir einn "Føroyja bjórur Páskabryggj" røltum vid med familiunni a Bryggjuna. Aftur var madur litinn hornauga fyrir ad vera nyr. Vid erum greinilega ekki hedan tar sem føtin okkar eru ekki keypt i budinni "vest móti". Vid forum strax ad spila billiard og bidum eftir tvi ad einhver kæmi og leggdi 10kr a bordid eins og gert er i danmørku. Sa sem vinnur a ad keppa vid hann. En enginn hafdi ahuga a billiard bordinu nema vid. Merkilegt nokk.
Hljomsveitin byrjadi ad spila fyrir dansi og einn og einn for ad tynast ut a dansgolfid, fyrst bara stelpur. Tær dønsudu allar tvær og tvær saman samkvæmisdans en ekki svona ein og ein med sin múv eins og eg er vøn. Svo gengur eitt par inn a golfid. Havaxinn strakur og mjøg lavaxin stelpa og byrjudu ad dansa saman ......herregud. Tetta var bara tvilikur foxtrott-rokkdans og gaurinn var med rosalegustu múv sem eg hef i lifi minu sed. Vid gøptum, og ja størdum a tau allan timann og attum ekki ord. Tad var snuningur undir hendi, hun undir hønd, hann undir hønd, tiu hringir, vinstri saman vinstri kross hægri.....allt tetta a svona 5sek. Hun var eins og tuskudukka i høndunum a honum tarna sem hann sveifladi henni ut um allar trissur. Dansinn klaradist og tau gengu aftur ad vinum sinum eins og ekkert hefdi i skorist. Vid gøptum ennta.
Nøkkrum sløgurum sidar gengur gæinn aftur inn a golfid. Nu med nyja piu. Hun var lika mjøg lavaxin og hann sveifladi henni upp og nidur og i nokkra hringi. Tad er otrulegt ad tarna vorum vid komin med trjar manneskjur sem kunnu akkurat tennan dans. Tvø ønnur pør tipla inn a dansgolfid og viti menn: Nakvæmlega sami leikur. Gæjar med john travolta múv og stelpur i lausu lofti. Svona er tetta ta bara i færeyjum. Allir kunna ad dansa svona og kunna bara ad dansa svona. Pabbi segist kunna ad dansa svona....! Allt kvøldid hringsnerist folk a øllum aldri a dansgolfinu.
Vid spiludum bara billjard.
A leidinni heim mættum vid krøkkum af barnum sem satu a grindverki rett hja. Vid heyrdum hvislad "hatta eru islandingar....". Thetta hefur greinilega verid sludur kvøldsins.
Í gær spaserudum vid sma um thorpid og tokum hressar myndir. Bak vid gardinur i øllum gluggum gægdust andlit og horfdu a tessar undarlegu manneskjur sem tad kannadist ekki vid. Einn og einn bill keyrdi fram hja en enginn var a gøtunni. I kirkjugardinum fyrir framan husid rakumst vid to a mann sem thekkti pabba. Hann spurdi hann hvort vid Tomas værum "afleggjararnir" hans.
Vid erum i thorpinu Vestmanna a Straumey (40 min fra Torshavn). Herna olst pabbi minn upp og systkini hans eiga heima herna ennta. Ennta i sama husinu sem amma min og afi, Alma og Thomas Joensen, byggdu fyrir mange mange år siden.
Á spaseringu okkar um bæinn rakumst vid a auglysingar um handboltaleik sem atti ad fara fram i itrottarhúsi Vestmannaskúla seinna sama dag. Vid skelltum okkur. Tetta var urslitaleikur um Føroyja meistartitilinn i hondbóltur og var allt thorpid mætt til ad hvetja sina menn. Thau hropudu "VÍF VÍF" og vid reyndum ad taka thátt an thess ad hlæja. Vid vorum buin ad hlakka til allan daginn ad fara a leikinn. Vorum viss um ad folk kæmi til okkar og vildi vita hver vid værum, new kids on the block, og myndi hropa af gledi er thad uppgøtvadi ad vid værum børnin hans Jonfinns. Svo var ekki. Enginn vildi kannast vid okkur og enginn okkur kynnast. Vid fengum adallega bara illt auga fra heimafolki, annars bara ekkert auga. Vid rakum augun i tvo frændur, ta Finnboga og Palla Joensen en hvorugur vildi kannast vid okkur eymingjana. Sonur Palla, John, var fyrirlidi lidsins en hann kannadist sidur vid okkur en pabbi hans. Thetta hefdi verid allt ødruvisi ef pabbi hefdi nennt med.
Thess ma til gamans geta ad Finnbogi er grindarstjori i Vestmanna. Thegar grindinni rekur a land taka heimamenn upp grindarknífinn og hlaupa nidur a høfn. (Einu sinni var pabbi minn spurdur i tollinum i frankfurt, eftir ad tollvørdurinn hafdi litid a færeyska passann hans, hvort hann væri nokkud med grindarhnif a ser, tvi ef svo væri tyrfti hann ad losa sig vid hann) Thegar buid er ad skera grindarhvalina sundur og saman er henni skipt brodurlega a milli bæjarbua. Tar kemur Finnbogi til søgunnar. Hann ser til tess ad allir fai sitt og gengur svo a milli husa med grindina i føtu. Eins konar jolasveinn myndi eg segja.
Vestmenningar unnu leikinn og We are the champions fekk ad oma um salinn. A auglysingunni sem vid høfdum sed fyrr um daginn stod "Handbóltur og smyrjibreyd" svo af einskærri forvitni bidum vid tar til eftir verdlaunaafhendingu . Tar var timanum soad tar sem braudid var sidur en svo girnilegt. Skerpikjøt og thess konar vidbjodur a rugbraudi.
Fyrir thremur árum opnadi fyrsti barinn i vestmanna. Bryggjan. Eftir einn "Føroyja bjórur Páskabryggj" røltum vid med familiunni a Bryggjuna. Aftur var madur litinn hornauga fyrir ad vera nyr. Vid erum greinilega ekki hedan tar sem føtin okkar eru ekki keypt i budinni "vest móti". Vid forum strax ad spila billiard og bidum eftir tvi ad einhver kæmi og leggdi 10kr a bordid eins og gert er i danmørku. Sa sem vinnur a ad keppa vid hann. En enginn hafdi ahuga a billiard bordinu nema vid. Merkilegt nokk.
Hljomsveitin byrjadi ad spila fyrir dansi og einn og einn for ad tynast ut a dansgolfid, fyrst bara stelpur. Tær dønsudu allar tvær og tvær saman samkvæmisdans en ekki svona ein og ein med sin múv eins og eg er vøn. Svo gengur eitt par inn a golfid. Havaxinn strakur og mjøg lavaxin stelpa og byrjudu ad dansa saman ......herregud. Tetta var bara tvilikur foxtrott-rokkdans og gaurinn var med rosalegustu múv sem eg hef i lifi minu sed. Vid gøptum, og ja størdum a tau allan timann og attum ekki ord. Tad var snuningur undir hendi, hun undir hønd, hann undir hønd, tiu hringir, vinstri saman vinstri kross hægri.....allt tetta a svona 5sek. Hun var eins og tuskudukka i høndunum a honum tarna sem hann sveifladi henni ut um allar trissur. Dansinn klaradist og tau gengu aftur ad vinum sinum eins og ekkert hefdi i skorist. Vid gøptum ennta.
Nøkkrum sløgurum sidar gengur gæinn aftur inn a golfid. Nu med nyja piu. Hun var lika mjøg lavaxin og hann sveifladi henni upp og nidur og i nokkra hringi. Tad er otrulegt ad tarna vorum vid komin med trjar manneskjur sem kunnu akkurat tennan dans. Tvø ønnur pør tipla inn a dansgolfid og viti menn: Nakvæmlega sami leikur. Gæjar med john travolta múv og stelpur i lausu lofti. Svona er tetta ta bara i færeyjum. Allir kunna ad dansa svona og kunna bara ad dansa svona. Pabbi segist kunna ad dansa svona....! Allt kvøldid hringsnerist folk a øllum aldri a dansgolfinu.
Vid spiludum bara billjard.
A leidinni heim mættum vid krøkkum af barnum sem satu a grindverki rett hja. Vid heyrdum hvislad "hatta eru islandingar....". Thetta hefur greinilega verid sludur kvøldsins.
föstudagur, mars 18, 2005
farintilfæreyja
ég er vond að blogga.
ég er búin að vera svo bissí.
ég er búin að:
*vera kjörin gjaldkeri ungra jafnaðarmanna í Reykjavík og fara á fund með þeim.
**vera þingmaður ungra jafnaðarmanna á þingi unga fólksins alla síðustu helgi og djamma með þeim
***fara á árshátíð eymundssonar og skemmta mér
****vera í stresskasti yfir þessu arkitektúrverkefni og eyða nótt og heilum degi ásamt svita og blóði í vinnslu þess.
*****vinna fullt og mikið. Endursenda útsölubækur, taka upp fínerís fermingarbækur og búa til uppstillingar.
en núna er ég farin til Færeyja............vúhúúú
til Færeyja ég fer
Færeyjar here I come!!!
ég er búin að vera svo bissí.
ég er búin að:
*vera kjörin gjaldkeri ungra jafnaðarmanna í Reykjavík og fara á fund með þeim.
**vera þingmaður ungra jafnaðarmanna á þingi unga fólksins alla síðustu helgi og djamma með þeim
***fara á árshátíð eymundssonar og skemmta mér
****vera í stresskasti yfir þessu arkitektúrverkefni og eyða nótt og heilum degi ásamt svita og blóði í vinnslu þess.
*****vinna fullt og mikið. Endursenda útsölubækur, taka upp fínerís fermingarbækur og búa til uppstillingar.
en núna er ég farin til Færeyja............vúhúúú
til Færeyja ég fer
Færeyjar here I come!!!
fimmtudagur, febrúar 24, 2005
stolið frá höfundi ging gang gúllí gúllí
það er ekki eins og það sé eitthvað lítið að gerast í lífi mínu. Eins og ég hafi ekki neitt að blogga um. Ég bara fylgi straumnum. Mér finnst allir lélegir að blogga þessa dagana. Þó að lesendum bloggsins míns hafi bara farið fjölgandi síðustu mánuði þá fer kommentatíðnin hríðlækkandi.
Undarlegt.
Ég fór með Höllu stínu á safnanótt á föstudaginn eftir stutt stopp hjá Sólmönthu/Samveigu læknanema. Við fórum á Kjarvalstaði til að hlusta á tom waits band og svo í Hafnarhúsið til að skoða sýningarnar þar. Þar sáum við söguna um stóra bindið sem mér fannst fyndið en Höllu aðallega fyndið hvað mér fannst fyndið.
Skrítið.
Á laugardeginum var sumarbústaðarferð með þessum píuhóp sem eitt sinn hét "tussu- og soramunnaklúbburinn". Þessi sumarbústaðarferð var þó aðallega haldin í tilefni 21árs afmælis Helgu Huldar og Karenar. Myndir úr ferðinni voru margar og hresslegar. Enda skøre piger þar á ferð. Myndirnar eru hér og hér
annars er það af mér að frétta að ég er enn hinn sami bókabéus, er að vinna í eymundsson smáralind og er dálítill púki.
ég sakna vina minna í Kaupinhafn.
Undarlegt.
Ég fór með Höllu stínu á safnanótt á föstudaginn eftir stutt stopp hjá Sólmönthu/Samveigu læknanema. Við fórum á Kjarvalstaði til að hlusta á tom waits band og svo í Hafnarhúsið til að skoða sýningarnar þar. Þar sáum við söguna um stóra bindið sem mér fannst fyndið en Höllu aðallega fyndið hvað mér fannst fyndið.
Skrítið.
Á laugardeginum var sumarbústaðarferð með þessum píuhóp sem eitt sinn hét "tussu- og soramunnaklúbburinn". Þessi sumarbústaðarferð var þó aðallega haldin í tilefni 21árs afmælis Helgu Huldar og Karenar. Myndir úr ferðinni voru margar og hresslegar. Enda skøre piger þar á ferð. Myndirnar eru hér og hér
annars er það af mér að frétta að ég er enn hinn sami bókabéus, er að vinna í eymundsson smáralind og er dálítill púki.
ég sakna vina minna í Kaupinhafn.
þriðjudagur, febrúar 15, 2005
til hamingju með afmælið Valentínus!
ég þarf að hanna kofa. En lille hytte. Hann á að vera fyrir tvo vini og vera 8 fermetrar. Þeir eiga að geta "dýrkað" áhugamál sín þar. Annar þeirra er fuglaskoðari og hinn er stjörnuskoðari. Fuglaskoðarinn vill aðeins hafa eitt op, lítinn handkíki og A4 stílabók en stjörnuskoðarinn vill geta séð allt himinhvolfið og hafa 60cm langan, færanlegan stjörnukíki og A4 stílabók. Þeir eiga samt ekki að vera þarna á sama tíma. Ég þarf að byggja módel af þessu húsi og skila þremur ljósmyndum. Einni af húsinu þegar stjörnuskoðarinn er þar, einni af því þegar fuglaskoðarinn er þar og einni þegar það er ekki í notkun.
OH JOLLY!
gleðilegan valentínusardag þið sem mér þykir vænt um og njótið dagsins elskendur þarna úti. Á valentínusardag áttum við Jakob ársafmæli. Hvor tiden går, ikk?? Hver er annars þessi Valentínus??
OH JOLLY!
gleðilegan valentínusardag þið sem mér þykir vænt um og njótið dagsins elskendur þarna úti. Á valentínusardag áttum við Jakob ársafmæli. Hvor tiden går, ikk?? Hver er annars þessi Valentínus??
laugardagur, febrúar 12, 2005
almus flensus
*Københöfn var skidelortekold. Rakinn smaug í gegnum klæði mín og gerði það að verkum að ég fraus meira með hverri mínútunni. Ég fékk líka hósta og kvef.
**Það var afskaplega gaman að kjósa. Ég átti að kjósa í Sønderbro skole í Amager og streymdi fólk þangað allan daginn. Ég hjólaði á eftir röð hjólamanna sem allir stefndu í sömu átt. Þegar komið var að gatnamótunum rétti fyrsti maðurinn höndina til hægri, svo næsti og næsti eins og í domino. Þessi handabending merkti í þessu tilfelli ekki aðeins hægribeygju heldur líka "ég er að fara að kjósa". Það að beygjan hafi verið til hægri á ekki að vera táknrænt fyrir hægrisinnuðu ríkisstjórnina sem sigraði því miður aftur. Þó get ég ekki annað en velt fyrir mér hvernig úrslitin hefðu orðið ef ég hefði komið úr hinni áttinni og beygt til vinstri...Man ved jo aldrig.
***Sósíaldemókratarnir vinir mínir skíttöpuðu. Skidetabte, eins og maður segir ekki á dönskunni. Þeir misstu 5-6 þingmenn og Mogens kallinn Lykketoft fór í fýlu út í Dani og sagði af sér. Hann er líka búin að vera þarna svolítið lengi, sé hans tími ekki kominn þá myndi hann hvort eð er ekkert koma úr þessu.
****Um leið og ég steig fæti á frosna jörð Íslands fékk ég flensu. Það þyrfti að sótthreinsa landann af flensum og fejler. Ég kenndi þó ekki aðeins Ísalandinu um heldur líka kuldanum í Kaupin sem hitaði aðeins upp fyrir flensuna. Svona lagði grunninn.
*****Ég er búin að koma fyrir nokkrum nýjum myndaalbúmum á myndasíðuna mína. Hafiru áhuga, endilega kíktu. Afmæli Höllu Stínu, jólamyndir, Spilakvöld hjá Sólveigu, Købenferð í janúar, Afmæli Dísu skvísu, Röskvuball 4.feb og Afmæli Elísabetar.
******Elsku Sólveig, Karen, Vala og Sunna: Tillukku með ammlið!
*******Um páskana er öll familían að fara til Færeyja. Það er langt síðan við höfum látið sjá okkur þar á bæ. Hálfskammarlegt. Pabbi minn dansar og syngur trallala. Hann er eins og lítill krakki með sleikipinna hann er svo spenntur.
**Það var afskaplega gaman að kjósa. Ég átti að kjósa í Sønderbro skole í Amager og streymdi fólk þangað allan daginn. Ég hjólaði á eftir röð hjólamanna sem allir stefndu í sömu átt. Þegar komið var að gatnamótunum rétti fyrsti maðurinn höndina til hægri, svo næsti og næsti eins og í domino. Þessi handabending merkti í þessu tilfelli ekki aðeins hægribeygju heldur líka "ég er að fara að kjósa". Það að beygjan hafi verið til hægri á ekki að vera táknrænt fyrir hægrisinnuðu ríkisstjórnina sem sigraði því miður aftur. Þó get ég ekki annað en velt fyrir mér hvernig úrslitin hefðu orðið ef ég hefði komið úr hinni áttinni og beygt til vinstri...Man ved jo aldrig.
***Sósíaldemókratarnir vinir mínir skíttöpuðu. Skidetabte, eins og maður segir ekki á dönskunni. Þeir misstu 5-6 þingmenn og Mogens kallinn Lykketoft fór í fýlu út í Dani og sagði af sér. Hann er líka búin að vera þarna svolítið lengi, sé hans tími ekki kominn þá myndi hann hvort eð er ekkert koma úr þessu.
****Um leið og ég steig fæti á frosna jörð Íslands fékk ég flensu. Það þyrfti að sótthreinsa landann af flensum og fejler. Ég kenndi þó ekki aðeins Ísalandinu um heldur líka kuldanum í Kaupin sem hitaði aðeins upp fyrir flensuna. Svona lagði grunninn.
*****Ég er búin að koma fyrir nokkrum nýjum myndaalbúmum á myndasíðuna mína. Hafiru áhuga, endilega kíktu. Afmæli Höllu Stínu, jólamyndir, Spilakvöld hjá Sólveigu, Købenferð í janúar, Afmæli Dísu skvísu, Röskvuball 4.feb og Afmæli Elísabetar.
******Elsku Sólveig, Karen, Vala og Sunna: Tillukku með ammlið!
*******Um páskana er öll familían að fara til Færeyja. Það er langt síðan við höfum látið sjá okkur þar á bæ. Hálfskammarlegt. Pabbi minn dansar og syngur trallala. Hann er eins og lítill krakki með sleikipinna hann er svo spenntur.
mánudagur, febrúar 07, 2005
nú er ég enn og aftur í köben. Ég get bara ekki ákveðið..nei nei. Ég er bara hérna "at samle mine ting". Kaja er flutt í nýja fullkomna íbúð í vesturbrú og hefur ákveðið að taka við öllum mínum húsgögnum og hjóli þar til ég sný aftur.
það er alveg ógeðslega leiðinlegt að fljúga á milli danmerkur og íslands. Sko ekki bara ógeðslega leiðinlegt heldur bara viiiðbjóðslega leiðinlegt. Ég get varla lýst því. Á fimmtudaginn flýg ég heim og það er í sjötta skipti sem ég flýg á milli þessara leiðinlegu flugvalla síðan 14.desember. Úfff. Og ég er alltaf ein, og ég lendi aldrei við hliðina á neinum skemmtilegum. Ég þekki heldur aldrei neinn sem er að flúga með sama flugvelli. Sem er mjööööög skrítið þar sem ég er að fljúga á milli íslands og danmerkur, sem hefur iðulega verið vinsæl flugleið meðal íslendinga.
Ég fór á röskvuball um daginn með Djömmu sem var bara hress og frekar vinsæl. Hún er svo kúl hún Djamma.
ég er að fara að kjósa á morgun.
ég ætla að kjósa socialdemokraterne.
ég er svolítill krati í mér
það er alveg ógeðslega leiðinlegt að fljúga á milli danmerkur og íslands. Sko ekki bara ógeðslega leiðinlegt heldur bara viiiðbjóðslega leiðinlegt. Ég get varla lýst því. Á fimmtudaginn flýg ég heim og það er í sjötta skipti sem ég flýg á milli þessara leiðinlegu flugvalla síðan 14.desember. Úfff. Og ég er alltaf ein, og ég lendi aldrei við hliðina á neinum skemmtilegum. Ég þekki heldur aldrei neinn sem er að flúga með sama flugvelli. Sem er mjööööög skrítið þar sem ég er að fljúga á milli íslands og danmerkur, sem hefur iðulega verið vinsæl flugleið meðal íslendinga.
Ég fór á röskvuball um daginn með Djömmu sem var bara hress og frekar vinsæl. Hún er svo kúl hún Djamma.
ég er að fara að kjósa á morgun.
ég ætla að kjósa socialdemokraterne.
ég er svolítill krati í mér
mánudagur, janúar 24, 2005
flökkudýrið almus akademíus humenus
Nú hafa stórar ákvarðanir verið teknar. Ég er orðin dauðþreytt á þessari ljótu germönsku. Ekki af því að mér finnst leiðinlegt að læra germanska tungu heldur vegna þess að ég er bara ekki nógu góð í dönsku til að geta lært hana frá dönsku. Ekki það að ég sé léleg í dönsku heldur vegna þess að þetta er bara fokkíng erfitt....
Í framhaldi af þessari reiði gagnvart sjálfri mér og minni tungumálakunnáttu, sem jú er góð en ekki nógu góð, þá hef ég ákveðið að hætta í faginu.
og í framhaldi af því....þá hef ég ákveðið að hvíla mig á Kaupinhafn þar til betri tíð kemur með blóm í haga og inngöngu í arkitektúrskólann. Já þetta er sárt fyrir ljúfu Kaupinhafn að missa ljúfu Ölmuna sína, sem lifir á ríkinu þrátt fyrir að ekki beint verðskulda það.
Ég bý heldur ekki lengur með henni Królu minni sem myndi valda því að dvölin í Kaupinhafn yrði allavega 99% leiðinlegri. Þess í stað bý ég ein í hálftómu köldu herbergi með ekkert sjónvarp og ekkert steríóanlegg, deili eldhúsi með 13 öðrum sem eru öll um þrítugt og búin að búa þarna í óralangantíma, (ég sé mig ekki fyrir mér að elda mér mat í þessu eldhúsi með þau í kringum mig, þetta gæti ollið einum alsherjar næringarskort, sem ég þyki afskaplega lagin við að næla mér í...já, ég er góð í einhverju) og allir bestu vinir mínir eru í skólanum fram á kvöld eða nótt að læra það sem ég vil helst læra. Þetta hljómar frekar deprímerandi þykir mér, og eru horfurnar fram á svona vetur í Kaupinhafn svartar og ljótar.
Þó á ég eftir að sakna Kaupinhafnar og minna góðu vina (þið vitið hver þið eruð) og frænkunum mínum tveimur yndlings.
Lífið tekur óvæntar stefnur ó jæja.
Ó sei sei.
Þó eru horfurnar góðar. Mér líkar ágætlega á klakanum. Þið finnið mig á kassa í bónus í Holtagörðum. Ég stend mig svo vel að með þessu áframhaldi gæti ég verið komin í verslunarstjórann eftir þrjú ár. Já já, það er bara það. Ég held þá bara áfram að pikka með ákafa.
Nei ég er ekki í bónus á kassa, en þannig vinnu myndi ég fá byggi ég í Kaupinhafn í vetur.
Þess í stað er ég flökkudýr Pennans, Eymundssonar og Máls og menningar. Þeir druslast með mig eins og ég sé millifærsla í kerfinu þeirra, og líkar mér það bara ágætlega. Það gæti meira að segja vel verið að ég sé millifærð í alvörunni í gegnum kerfið. Bara svona eins og bækurnar. Svo ef mér verður flett upp á morgun í vöruskránni þá kemur fram "1 eintak í birgðargeymslu". Viðkomandi kíkir á staðsetningu og sér bara endalaus núll við allar búðir...en nohh 1 eintak í síðumúla fyrir hádegi sem verður millifært yfir í smáralind eftir hádegi. (þetta skilja aðeins þeir akademísku bókabéusar sem starfa í verslunum Pennans, Eymundssonar eða máls og menningar)
Skellið ykkur á eintak!!
síðumúli: 5102500 (kl.9-12)
smáralind: 5402300 (kl.13-19)
já jájá...hún flakkar ekki bara á milli landa....
Í framhaldi af þessari reiði gagnvart sjálfri mér og minni tungumálakunnáttu, sem jú er góð en ekki nógu góð, þá hef ég ákveðið að hætta í faginu.
og í framhaldi af því....þá hef ég ákveðið að hvíla mig á Kaupinhafn þar til betri tíð kemur með blóm í haga og inngöngu í arkitektúrskólann. Já þetta er sárt fyrir ljúfu Kaupinhafn að missa ljúfu Ölmuna sína, sem lifir á ríkinu þrátt fyrir að ekki beint verðskulda það.
Ég bý heldur ekki lengur með henni Królu minni sem myndi valda því að dvölin í Kaupinhafn yrði allavega 99% leiðinlegri. Þess í stað bý ég ein í hálftómu köldu herbergi með ekkert sjónvarp og ekkert steríóanlegg, deili eldhúsi með 13 öðrum sem eru öll um þrítugt og búin að búa þarna í óralangantíma, (ég sé mig ekki fyrir mér að elda mér mat í þessu eldhúsi með þau í kringum mig, þetta gæti ollið einum alsherjar næringarskort, sem ég þyki afskaplega lagin við að næla mér í...já, ég er góð í einhverju) og allir bestu vinir mínir eru í skólanum fram á kvöld eða nótt að læra það sem ég vil helst læra. Þetta hljómar frekar deprímerandi þykir mér, og eru horfurnar fram á svona vetur í Kaupinhafn svartar og ljótar.
Þó á ég eftir að sakna Kaupinhafnar og minna góðu vina (þið vitið hver þið eruð) og frænkunum mínum tveimur yndlings.
Lífið tekur óvæntar stefnur ó jæja.
Ó sei sei.
Þó eru horfurnar góðar. Mér líkar ágætlega á klakanum. Þið finnið mig á kassa í bónus í Holtagörðum. Ég stend mig svo vel að með þessu áframhaldi gæti ég verið komin í verslunarstjórann eftir þrjú ár. Já já, það er bara það. Ég held þá bara áfram að pikka með ákafa.
Nei ég er ekki í bónus á kassa, en þannig vinnu myndi ég fá byggi ég í Kaupinhafn í vetur.
Þess í stað er ég flökkudýr Pennans, Eymundssonar og Máls og menningar. Þeir druslast með mig eins og ég sé millifærsla í kerfinu þeirra, og líkar mér það bara ágætlega. Það gæti meira að segja vel verið að ég sé millifærð í alvörunni í gegnum kerfið. Bara svona eins og bækurnar. Svo ef mér verður flett upp á morgun í vöruskránni þá kemur fram "1 eintak í birgðargeymslu". Viðkomandi kíkir á staðsetningu og sér bara endalaus núll við allar búðir...en nohh 1 eintak í síðumúla fyrir hádegi sem verður millifært yfir í smáralind eftir hádegi. (þetta skilja aðeins þeir akademísku bókabéusar sem starfa í verslunum Pennans, Eymundssonar eða máls og menningar)
Skellið ykkur á eintak!!
síðumúli: 5102500 (kl.9-12)
smáralind: 5402300 (kl.13-19)
já jájá...hún flakkar ekki bara á milli landa....
fimmtudagur, janúar 13, 2005
svepparétt!
þrátt fyrir það að nýju gulu gardínurnar mínar í Kaupinhafn valdi því að allt herbergið mitt verði skærgult í dagsbirtunni þá skín sólin ekki alltaf í lífi mínu. Allavega ekki í síðustu viku þegar ég var stödd í Kaupin til að þreyta mín fyrstu háskólapróf. Þessu ollu svefnleysi, vonleysi og ástleysi.
Fyrsta prófið, sem var í þýskri málfræði, gekk alveg þokkalega vel. Enda hefur málfræðin alltaf verið mín heitasta hlið. Þar var ég á flugi á dönskunni með dönsku málfræðihugtökin alveg á hreinu.
Seinna prófið var í hljóðfræði, sem hefur líka alltaf verið ein af mínum sterku hliðum, en þremur nóttum fyrir prófið var ég andvaka í heila nótt. Enginn veit hvers vegna, hvorki menn né dýr og ekki einu sinni guð minn almáttugur. Nóttina þar á eftir var ég líka andvaka sem mér þykir ótrúlegt. Þá fóru menn að spyrja sig hvernig í ósköpunum ég ætti að geta lært undir satans prófið (þetta blótsyrði hljómar mun verr á íslensku en á dönsku, ekki satt?). Svefnleysi fylgir höfuðverkur og höfuðverki fylgir próflestrarerfileiki og próflestrarerfileika fylgir...fokk (ekki samt í bókstaflegri merkingu, það væri eins og akademísk klámmynd). Mér tókst sem sagt samanlagt að læra í fjóra tíma undir prófið og var auðvitað andvaka nóttina fyrir prófið, þriðja nóttin í röð. En nóg um það....
Ég fæ enga einkunn. Ég fæ bara 'bestået' eða 'ikk' bestået'. Ég er búin að röfla nóg yfir því. En það sem er ennþá fáránlegra er það að prófaútkoman verður hengd upp á vegg í skólanum. Samt ekki nafnið mitt eins og í Beverly Hills heldur prófanúmerið mitt.
Á einni af mínum andvökunóttum var ég að velta fyrir mér hvernig orðið 'laukrétt' hlaut merkingu sína. Ég komst að hinni rökréttustu niðurstöðu.
Spekingur Jón: Hvað ertu að elda?
Spekingur Hannes: Ég er að elda grænmetisrétt!
Spekingur Jón: Nú! hvernig grænmetisrétt?
Spekingur Hannes: Ég er að elda laukrétt!
Spekingur Jón: Ha?? Laukrétt??
Spekingur Hannes: Já, LAUKrétt!
Það var því bara undir braðlaukum Hannesar komið hvort þetta hefði orðið tómatarétt, kartöflurétt, paprikurétt eða jafnvel gúrkurétt. Þess vegna finnst mér að fólk mætti í framtíðinni velja, hver eftir sínum smekk.
Annars er af mér að frétta að ég er komin aftur á ísinn og mun dvelja hér til 6.febrúar.
Þið öll: Ha?? í þrjár og hálfa viku??
Alma: Jahá, svepparétt!
Fyrsta prófið, sem var í þýskri málfræði, gekk alveg þokkalega vel. Enda hefur málfræðin alltaf verið mín heitasta hlið. Þar var ég á flugi á dönskunni með dönsku málfræðihugtökin alveg á hreinu.
Seinna prófið var í hljóðfræði, sem hefur líka alltaf verið ein af mínum sterku hliðum, en þremur nóttum fyrir prófið var ég andvaka í heila nótt. Enginn veit hvers vegna, hvorki menn né dýr og ekki einu sinni guð minn almáttugur. Nóttina þar á eftir var ég líka andvaka sem mér þykir ótrúlegt. Þá fóru menn að spyrja sig hvernig í ósköpunum ég ætti að geta lært undir satans prófið (þetta blótsyrði hljómar mun verr á íslensku en á dönsku, ekki satt?). Svefnleysi fylgir höfuðverkur og höfuðverki fylgir próflestrarerfileiki og próflestrarerfileika fylgir...fokk (ekki samt í bókstaflegri merkingu, það væri eins og akademísk klámmynd). Mér tókst sem sagt samanlagt að læra í fjóra tíma undir prófið og var auðvitað andvaka nóttina fyrir prófið, þriðja nóttin í röð. En nóg um það....
Ég fæ enga einkunn. Ég fæ bara 'bestået' eða 'ikk' bestået'. Ég er búin að röfla nóg yfir því. En það sem er ennþá fáránlegra er það að prófaútkoman verður hengd upp á vegg í skólanum. Samt ekki nafnið mitt eins og í Beverly Hills heldur prófanúmerið mitt.
Á einni af mínum andvökunóttum var ég að velta fyrir mér hvernig orðið 'laukrétt' hlaut merkingu sína. Ég komst að hinni rökréttustu niðurstöðu.
Spekingur Jón: Hvað ertu að elda?
Spekingur Hannes: Ég er að elda grænmetisrétt!
Spekingur Jón: Nú! hvernig grænmetisrétt?
Spekingur Hannes: Ég er að elda laukrétt!
Spekingur Jón: Ha?? Laukrétt??
Spekingur Hannes: Já, LAUKrétt!
Það var því bara undir braðlaukum Hannesar komið hvort þetta hefði orðið tómatarétt, kartöflurétt, paprikurétt eða jafnvel gúrkurétt. Þess vegna finnst mér að fólk mætti í framtíðinni velja, hver eftir sínum smekk.
Annars er af mér að frétta að ég er komin aftur á ísinn og mun dvelja hér til 6.febrúar.
Þið öll: Ha?? í þrjár og hálfa viku??
Alma: Jahá, svepparétt!
miðvikudagur, desember 29, 2004
...gaman að lesa ef þú ert málfræðinörd
ég er eina manneskjan á landinu sem er að læra undir próf núna. Það er ömurlegt. Hvaða danska bjálfa datt það í hug að það væri sniðugara að hafa prófin í janúar en desember??
Danska er líka bjánaleg.
1. Í öllum tungumálum sem ég þekki eitthvað til er sögnin 'að vera' beygð óreglulega nema í dönsku (kannski í sænsku og norsku líka??).
2. Í dönsku er ekki til viðtengingarháttur. Já einmitt, Danir eiga engar óskir og drauma og eru aldrei í vafa um neitt. Væri það munur?
3. Ekkert orð í neinum orðflokki beygist eftir föllum, voða sniðugt að hafa hlutina svona einfalda, en það er aftur á móti önnur saga að vera Dani og læra málfræði annarra tungumála og geta engan veginn skilið hvenær, hvernig og hvers vegna hlutir beygjast. Þess vegna nota allir Danir svona "kross-hringur-þríhyrningur"-system sem auðveldar þeim að sjá hvað er frumlag, hvað er andlag og hvað er umsögn. Þetta auðveldar þeim að sjá hvað ætti að stýra hverju ef þessi svokölluðu föll ættu á einhvern hátt að myndast. Ég hlæ alltaf með sjálfri mér þegar þeir byrja að teikna þessi fínu tákn undir orðin. Já málfræði getur stundum verið fyndin.
4. Það sem er leiðinlegast við dönsku og gerir mann leiðan á dönsku, er það að hún getur ekki verið háfleyg og hátíðleg. Orðaforðinn er bara ekki nægur. Kannski er hann nægur en enginn þekkir samheitin hátíðlegu og enginn notar þau. Þegar ég skrifaði ritgerð í dönsku í christianshavns gymnasium sagði ég öllum vinum mínum að þetta væri góð ritgerð í samanburði við minn orðaforða en eins og eftir átta ára Dana. Svo komst ég að því að ritgerðir allra hinna væru líka eins og eftir átta ára Dana. Það er eins og maður sé kominn með orðaforðamagnið fyrir lífið átta ára og þá hættir minnið að hleypa inn.
5. Eftir fimmtíu ár verður danskan að stórum hluta enska. Þeir hafa ekki fundið upp nein ný orð upp á eigin spýtur síðustu fimmtíu árin. Danir segja: swimmingpool, computer, digital camera, taxi, weekend, telefon, metro, bus, paperback, radio, tv-program, cd-player, eksamen, pub, garage, helekopter, satelite, pusher-street......
þetta er nú ljóta ruglið
Danska er líka bjánaleg.
1. Í öllum tungumálum sem ég þekki eitthvað til er sögnin 'að vera' beygð óreglulega nema í dönsku (kannski í sænsku og norsku líka??).
2. Í dönsku er ekki til viðtengingarháttur. Já einmitt, Danir eiga engar óskir og drauma og eru aldrei í vafa um neitt. Væri það munur?
3. Ekkert orð í neinum orðflokki beygist eftir föllum, voða sniðugt að hafa hlutina svona einfalda, en það er aftur á móti önnur saga að vera Dani og læra málfræði annarra tungumála og geta engan veginn skilið hvenær, hvernig og hvers vegna hlutir beygjast. Þess vegna nota allir Danir svona "kross-hringur-þríhyrningur"-system sem auðveldar þeim að sjá hvað er frumlag, hvað er andlag og hvað er umsögn. Þetta auðveldar þeim að sjá hvað ætti að stýra hverju ef þessi svokölluðu föll ættu á einhvern hátt að myndast. Ég hlæ alltaf með sjálfri mér þegar þeir byrja að teikna þessi fínu tákn undir orðin. Já málfræði getur stundum verið fyndin.
4. Það sem er leiðinlegast við dönsku og gerir mann leiðan á dönsku, er það að hún getur ekki verið háfleyg og hátíðleg. Orðaforðinn er bara ekki nægur. Kannski er hann nægur en enginn þekkir samheitin hátíðlegu og enginn notar þau. Þegar ég skrifaði ritgerð í dönsku í christianshavns gymnasium sagði ég öllum vinum mínum að þetta væri góð ritgerð í samanburði við minn orðaforða en eins og eftir átta ára Dana. Svo komst ég að því að ritgerðir allra hinna væru líka eins og eftir átta ára Dana. Það er eins og maður sé kominn með orðaforðamagnið fyrir lífið átta ára og þá hættir minnið að hleypa inn.
5. Eftir fimmtíu ár verður danskan að stórum hluta enska. Þeir hafa ekki fundið upp nein ný orð upp á eigin spýtur síðustu fimmtíu árin. Danir segja: swimmingpool, computer, digital camera, taxi, weekend, telefon, metro, bus, paperback, radio, tv-program, cd-player, eksamen, pub, garage, helekopter, satelite, pusher-street......
þetta er nú ljóta ruglið
sunnudagur, desember 26, 2004
við skulum dansa fram í dauðann
ég fékk fallegar gjafir. Takk fyrir gjafirnar fallega fólk. Þið eruð öll lagleg.
Á aðfangadagskvöld fæddist nýr frelsari. Í þetta skiptið stúlka, enda mikils jafnréttis gætt í heiminum í dag. Sú stúlka mun færa heiminum allt það sem hinn frelsarinn ætlaði að gera en náði ekki að klára fyrir hatri og illsku. Hún ætlar að gera heiminn að betri stað enda heimsfriður hennar æðsta ósk, og þá ekki eins og bjútíkvíns meina það heldur eins og fólk almennt. Þessi stúlka er dóttir Axels nokkurs Wilhelms sem er fjölskylduvinur Joensenanna og þá aðallega þess er kallast Tómas. Axel, til lukku með nissestelpuna.
Mér finnst að allir í heiminum ættu að lesa þríleikinn eftir Erik-Emmanuel Schmitt sem Bjartur gaf út þessi jólin. (if you are not icelandic I recommend some other puplishers) Ég fékk þær allar í jólagjöf og er búin með þær. Þær eru það fljótlesnar og halda manni svo við efnið að hvaða ólesingur sem er gétur étið þær á mettíma. Ólesingar eru þeir sem segjast ekki lesa af því að það er leiðinlegt eða af því að þeir hafa ekki tíma, en það er bara vegna þess að þeir hafa ekki komist á bragðið eða finnst almennt mjög ókúl að vera akademískur. Engin tími er betri en fyrstu tíu mínúturnar eftir að góðri bók er lokið.
Þríleikur herra Schmitt fjalla um trúarbrögð. Þetta eru þrjár ljúfar og heimspekilegar sögur og trúarbrögð eru rauði þráðurinn. Sú fyrsta fjallar um Islam, önnur um kristni og sú þriðja um búddisma. Ég fékk þessa fyrstu í afmælisgjöf frá pabba í sumar á dönsku, enda er bókaforlagið Bjartur með útgáfu í danmörku um þessar mundir. Ég át hana á einum tíma og er síðasta hálfa árið búin að leggja hana á borðið í vöffluboðum og búin að reyna eftir mesta megni að fá einhvern til þess að lesa hana, en enginn átti klukkutíma aflögu fyrir þessa ljúfu sögu. Greyið sagan. Hún er þess virði, og ekki fara að nöldra núna, þið nokkrir aðillar, yfir því að ég hafi lokað á da vinci lykilinn. Hún er ekkert grey og ég les hana kannski eftir tuttugu ár þegar ég er búin með allar bækurnar sem eru ofar en hún á forgangslistanum mínum, en ekki fyrr.
hana nú og gleðileg jól!
Á aðfangadagskvöld fæddist nýr frelsari. Í þetta skiptið stúlka, enda mikils jafnréttis gætt í heiminum í dag. Sú stúlka mun færa heiminum allt það sem hinn frelsarinn ætlaði að gera en náði ekki að klára fyrir hatri og illsku. Hún ætlar að gera heiminn að betri stað enda heimsfriður hennar æðsta ósk, og þá ekki eins og bjútíkvíns meina það heldur eins og fólk almennt. Þessi stúlka er dóttir Axels nokkurs Wilhelms sem er fjölskylduvinur Joensenanna og þá aðallega þess er kallast Tómas. Axel, til lukku með nissestelpuna.
Mér finnst að allir í heiminum ættu að lesa þríleikinn eftir Erik-Emmanuel Schmitt sem Bjartur gaf út þessi jólin. (if you are not icelandic I recommend some other puplishers) Ég fékk þær allar í jólagjöf og er búin með þær. Þær eru það fljótlesnar og halda manni svo við efnið að hvaða ólesingur sem er gétur étið þær á mettíma. Ólesingar eru þeir sem segjast ekki lesa af því að það er leiðinlegt eða af því að þeir hafa ekki tíma, en það er bara vegna þess að þeir hafa ekki komist á bragðið eða finnst almennt mjög ókúl að vera akademískur. Engin tími er betri en fyrstu tíu mínúturnar eftir að góðri bók er lokið.
Þríleikur herra Schmitt fjalla um trúarbrögð. Þetta eru þrjár ljúfar og heimspekilegar sögur og trúarbrögð eru rauði þráðurinn. Sú fyrsta fjallar um Islam, önnur um kristni og sú þriðja um búddisma. Ég fékk þessa fyrstu í afmælisgjöf frá pabba í sumar á dönsku, enda er bókaforlagið Bjartur með útgáfu í danmörku um þessar mundir. Ég át hana á einum tíma og er síðasta hálfa árið búin að leggja hana á borðið í vöffluboðum og búin að reyna eftir mesta megni að fá einhvern til þess að lesa hana, en enginn átti klukkutíma aflögu fyrir þessa ljúfu sögu. Greyið sagan. Hún er þess virði, og ekki fara að nöldra núna, þið nokkrir aðillar, yfir því að ég hafi lokað á da vinci lykilinn. Hún er ekkert grey og ég les hana kannski eftir tuttugu ár þegar ég er búin með allar bækurnar sem eru ofar en hún á forgangslistanum mínum, en ekki fyrr.
hana nú og gleðileg jól!
fimmtudagur, desember 23, 2004
fyrst skoðum við tréð og svo borðum við það
rosalega er malt og appelsín gott kombó! Í síðasta vöffluboðinu í J304 á øresundskollegiet blönduðum við saman hvidøl og mirinda appelsínugosi. Það var alveg merkilegt hversu vel þetta mix bragðaðist. Það er aðeins meira bjórbragð af hvidøli en af malti og mirinda appelsínugosið er aðeins súrara en egils appelsín, þá á ég við súrara bragð, ekki það að mirinda sé eitthvað meira artí fartí flippað en egils appelsín. En kombóið líktist alvöru blöndunni það mikið að fólk á borð við Heiðar og Óskar sem gráta aldrei voru farnir að fá jólatár í augnkrókana. Jóhanna hélt að Óskar og Heiðar hétu Ásgeir og Hörður. Það er ótrúlega fyndinn misskilningur.
Mamma var að gera grín að mér og Tómasi fyrir að misskilja Kim Larsen á jólaplötunni sinni. Hvernig er ekki hægt að misskilja þetta: "først skal træet vises, siden skal det spises"
Segi "hó" allir þeir sem skilja þetta þannig að tréð verði borðað þegar búið er að skoða það!
Mamma var að gera grín að mér og Tómasi fyrir að misskilja Kim Larsen á jólaplötunni sinni. Hvernig er ekki hægt að misskilja þetta: "først skal træet vises, siden skal det spises"
Segi "hó" allir þeir sem skilja þetta þannig að tréð verði borðað þegar búið er að skoða það!
miðvikudagur, desember 22, 2004
sjaldan er góður súrari ekki étinn
á laugardaginn var svaka börþdeifest hjá Höllu Stínu sem er nýkomin frá NY. Það var gaman. Ég og Svala dansidúkka vorum í ágætis skapi, sömdum ljótar vísur um Bryndísi og Atla þar sem þau beiluðu á okkur. Ekki góð hugmynd. "á eftir beili kemur bölvun". Ég er engan veginn jafn góð og Bryndís í málsháttarsmíðum. Ég er frekar öfundsjúk.
Mamma fór út í búð í síðustu viku og spurði hvort hún ætti að kaupa eitthvað sérstakt fyrir mig. Ég vildi óð fá eina súrmjólk, þessa í brúnu fernunni með hnetu- og karamellubragði. Mamma keypti hana og ég setti hana inn í horn í ísskápnum. Svo næsta dag þegar ég ætlaði að gæða mér á lostætinu var Tómas búinn að borða hana!! Ég var svo reið.....! Seinna í sömu viku fór ég út í búð með mömmu og keypti mér nýja súrmjólk og setti inn í ísskáp og viti menn..stráksi át hana líka, baaaaaara til að pirra mig. Þetta er ótrúlegt. Við þetta tækifæri sagði Bryndís: "sjaldan er góður súrari ekki etinn".
Í festinu sögðu vinir mínir mér að þau væru hætt að lesa bloggið mitt. Harsh!!! Því þau héldu því fram að það væri ekki hægt að lesa það. Þess vegna breytti ég leturgerðinni í Times New Roman því mig grunar að leturgerðin sem ég var með áður höndli ekki það að ég skrifi íslensku á dönsku lyklaborði.
Jæja þú kvörtunarkall, maðurinn sem ber bollana, ertu sáttur núna???
Mamma fór út í búð í síðustu viku og spurði hvort hún ætti að kaupa eitthvað sérstakt fyrir mig. Ég vildi óð fá eina súrmjólk, þessa í brúnu fernunni með hnetu- og karamellubragði. Mamma keypti hana og ég setti hana inn í horn í ísskápnum. Svo næsta dag þegar ég ætlaði að gæða mér á lostætinu var Tómas búinn að borða hana!! Ég var svo reið.....! Seinna í sömu viku fór ég út í búð með mömmu og keypti mér nýja súrmjólk og setti inn í ísskáp og viti menn..stráksi át hana líka, baaaaaara til að pirra mig. Þetta er ótrúlegt. Við þetta tækifæri sagði Bryndís: "sjaldan er góður súrari ekki etinn".
Í festinu sögðu vinir mínir mér að þau væru hætt að lesa bloggið mitt. Harsh!!! Því þau héldu því fram að það væri ekki hægt að lesa það. Þess vegna breytti ég leturgerðinni í Times New Roman því mig grunar að leturgerðin sem ég var með áður höndli ekki það að ég skrifi íslensku á dönsku lyklaborði.
Jæja þú kvörtunarkall, maðurinn sem ber bollana, ertu sáttur núna???
þriðjudagur, desember 21, 2004
úpsadeisí
ég fór á Saw í gær með Tómasi og Kobba. Þetta var hræðileg mynd. Mér fannst hún hræðileg. Hún var svo ógeðslega viðbjóðsleg að ég bara vissi ekki hvað...og sagði bara jiiiiiiiii.
Hvað fær mann til þess að fara á svona ógeðslegar myndir. Það situr enginn boðskapur eftir í mér nema "passaðu þig". Og það er ekki eins og þetta hafi verið svona hryllingsmynd þar sem manni bregður sí og æ og hlær svo að viðbrögðum fólksins í kring. Þetta var svona hryllingsmynd þar sem manni er bara ofboðið af viðbjóði.
En nóg um viðbjóð...
Það er svo mikið að gera þegar maður er mættur svona aftur á klakann eftir langa fjarveru. Maður hefur nóg fyrir stafni við að hitta fólk og djamma með fólki, sem er mjög gaman...en, ég er að fara í tvö próf eftir jól og það er bara engan veginn hægt að finna tíma til þess að læra. Í kvöld er ég að fara í stúdentsveislur og á líklegast eftir að vera mjög þreytt á morgun og svo daginn eftir þá er bara þorlákur mætur og PÚMMM aðfangadagur...þá eru jólaboð og slapperí aferí með familíunni þar til vinirnir draga mann á djammið annan í jólum og daginn eftir hann. Þá getur maður kannski lært í svona tvo daga og svo bara áramót, þynnka, kveðja vini og fjölskyldu, fljúga heim í tóma herbergið mitt þar sem aðeins er rúm og ekkert ljós og svo daginn eftir PRÓF!!!
Þetta er hræðilegt. Djöfull ætlaði ég að standa mig vel í þessu prófi.
ég verð bara að fara að læra núna.
"gangi þér vel Alma!!!"
"Takk allir!"
Hvað fær mann til þess að fara á svona ógeðslegar myndir. Það situr enginn boðskapur eftir í mér nema "passaðu þig". Og það er ekki eins og þetta hafi verið svona hryllingsmynd þar sem manni bregður sí og æ og hlær svo að viðbrögðum fólksins í kring. Þetta var svona hryllingsmynd þar sem manni er bara ofboðið af viðbjóði.
En nóg um viðbjóð...
Það er svo mikið að gera þegar maður er mættur svona aftur á klakann eftir langa fjarveru. Maður hefur nóg fyrir stafni við að hitta fólk og djamma með fólki, sem er mjög gaman...en, ég er að fara í tvö próf eftir jól og það er bara engan veginn hægt að finna tíma til þess að læra. Í kvöld er ég að fara í stúdentsveislur og á líklegast eftir að vera mjög þreytt á morgun og svo daginn eftir þá er bara þorlákur mætur og PÚMMM aðfangadagur...þá eru jólaboð og slapperí aferí með familíunni þar til vinirnir draga mann á djammið annan í jólum og daginn eftir hann. Þá getur maður kannski lært í svona tvo daga og svo bara áramót, þynnka, kveðja vini og fjölskyldu, fljúga heim í tóma herbergið mitt þar sem aðeins er rúm og ekkert ljós og svo daginn eftir PRÓF!!!
Þetta er hræðilegt. Djöfull ætlaði ég að standa mig vel í þessu prófi.
ég verð bara að fara að læra núna.
"gangi þér vel Alma!!!"
"Takk allir!"
laugardagur, desember 18, 2004
Berlínarlagið
Silla
und Alma
in Berlin
ZUSAMMEN!
zusammen zusammen
getrennt???
..NEIN ZUSAMMEN!!
það eru sem sagt komnar myndir af berlínarferð Ölmu&Sillu..absolut autokühl myndir
það eru líka komnar myndir frá Stofnfundi Cosmóklúbbsins í maí
fimmtudagur, desember 16, 2004
HALLÓ ÍSLAND HÉR ER ÉG!!
maður er mættur heim. Þegar ég keyrði inn í Reykjavíkina leið mér eins og ég hafi alltaf verið hérna. Þegar ég fór út úr bílnum og gekk upp að húsinu mínu leið mér eins og ég hafi aldrei farið neitt. Og þegar ég hringdi bjöllunni og Tómas svaraði "halló" og ég sagði "hæjjjjj", þá fannst mér eins og ég hefði ekkert gert síðustu mánuði annað en að segja "hæjjjjj" í þennan dyrasíma.
Ég vona samt að vinum mínum líði ekki svona. Eins og ég hafi alltaf verið hérna. Mér findist það hljóma eins og þeir væru komnir með ógeð af mér.
Ég vona samt að vinum mínum líði ekki svona. Eins og ég hafi alltaf verið hérna. Mér findist það hljóma eins og þeir væru komnir með ógeð af mér.
föstudagur, desember 10, 2004
wunderschön
Berlin war wunderschön!
Ef ég á samt að vera hreinskilin þá finnst mér Berlín ekki beint "falleg". Mér fannst hún alveg rosalega "flott". Magnaðar byggingar og skemmtilegur arkitektúr á sumum stöðum, en mér fannst hún aldrei "falleg" eins og Reykjavík við sólarlag, eða þakin bómullarsnjó, eða eins og Köben þegar maður hjólar í stilltu, björtu vetrarveðri meðfram öllum húsunum úr rauðu múrsteinunum með rauðu þökunum. En hvað get ég sagt, ég var bara í fjóra daga í Berlín. Kannski var ég á vitlausum stöðum og kannski á vitlausum árstíma.
Ég væri alveg til í að læra í Berlín eitt ár, en mig grunar að ég yrði svolítið einmanna. Það er svolítið óþægilegt að það sé ekki einn aðal miðbær. Manni finnst maður alltaf vera svolítið týndur, eins og maður sé alltaf á vitlausum stað á vitlausum tíma.
Það eina slæma við þessa ferð var þetta langa ferðalag á milli Berlínar og Kaupinhafnar. Ég þurfti að taka rútu í 7 klukkutíma og ég er ekki beint manneskjan í farartæki. Verð alltaf flugveik, bílveik eða sjóveik. Það sem ég ekki vissi þegar ég lagði af stað í ferðalagið, var það að ég þurfti að fara í ferju :/ Ég hata ferjur meira en allt annað í heiminum. Kannski ekki alveg meira en allt í heiminum, mér bara líður þannig núna. Ég held samt að ég sé meira andlega sjóveik en líkamlega. Alltaf þegar ég veit að ég er að fara að sigla þá sit ég bara og bíð eftir sjóveikinni. Ég var meira að segja orðin sjóveik áður en ég sigldi af stað. Þetta er eins konar geðveiki. Á heimleiðinni var ég aðeins með hugann við annað, var frekar hress og til í að fá mér eitthvað að borða. Það var fyrst hálftíma eftir að ferjan sigldi af stað sem ég fattaði að við værum farin af stað. Tvemur mínútum síðar fór ég að sjá eftir því að hafa fengið mér að borða. Ég er sko loco en coco...
Eftir fjóra daga verð ég komin heim til Isalandsins. Hitti familíuna mína góðu, kærastann langþráða, Dísu skvísu, Höllu mína, Ólöfu beibí, Helgu felgu, cosmóklúbbinn.....og fer vonandi í gott fest með hress vinahópnum mínum úr MH og dansa við Last night með style.....
Þar til þá verð ég að drepa tímann með því að versla jólagjafir, halda síðasta vöffluboðið (vöffluboð #10), og horfa á julekalenderen...sem er að byrja as we speak....það er allt að gerast.
Bis dann
Alma Palma
Ef ég á samt að vera hreinskilin þá finnst mér Berlín ekki beint "falleg". Mér fannst hún alveg rosalega "flott". Magnaðar byggingar og skemmtilegur arkitektúr á sumum stöðum, en mér fannst hún aldrei "falleg" eins og Reykjavík við sólarlag, eða þakin bómullarsnjó, eða eins og Köben þegar maður hjólar í stilltu, björtu vetrarveðri meðfram öllum húsunum úr rauðu múrsteinunum með rauðu þökunum. En hvað get ég sagt, ég var bara í fjóra daga í Berlín. Kannski var ég á vitlausum stöðum og kannski á vitlausum árstíma.
Ég væri alveg til í að læra í Berlín eitt ár, en mig grunar að ég yrði svolítið einmanna. Það er svolítið óþægilegt að það sé ekki einn aðal miðbær. Manni finnst maður alltaf vera svolítið týndur, eins og maður sé alltaf á vitlausum stað á vitlausum tíma.
Það eina slæma við þessa ferð var þetta langa ferðalag á milli Berlínar og Kaupinhafnar. Ég þurfti að taka rútu í 7 klukkutíma og ég er ekki beint manneskjan í farartæki. Verð alltaf flugveik, bílveik eða sjóveik. Það sem ég ekki vissi þegar ég lagði af stað í ferðalagið, var það að ég þurfti að fara í ferju :/ Ég hata ferjur meira en allt annað í heiminum. Kannski ekki alveg meira en allt í heiminum, mér bara líður þannig núna. Ég held samt að ég sé meira andlega sjóveik en líkamlega. Alltaf þegar ég veit að ég er að fara að sigla þá sit ég bara og bíð eftir sjóveikinni. Ég var meira að segja orðin sjóveik áður en ég sigldi af stað. Þetta er eins konar geðveiki. Á heimleiðinni var ég aðeins með hugann við annað, var frekar hress og til í að fá mér eitthvað að borða. Það var fyrst hálftíma eftir að ferjan sigldi af stað sem ég fattaði að við værum farin af stað. Tvemur mínútum síðar fór ég að sjá eftir því að hafa fengið mér að borða. Ég er sko loco en coco...
Eftir fjóra daga verð ég komin heim til Isalandsins. Hitti familíuna mína góðu, kærastann langþráða, Dísu skvísu, Höllu mína, Ólöfu beibí, Helgu felgu, cosmóklúbbinn.....og fer vonandi í gott fest með hress vinahópnum mínum úr MH og dansa við Last night með style.....
Þar til þá verð ég að drepa tímann með því að versla jólagjafir, halda síðasta vöffluboðið (vöffluboð #10), og horfa á julekalenderen...sem er að byrja as we speak....það er allt að gerast.
Bis dann
Alma Palma
miðvikudagur, desember 01, 2004
Es lebe Deutschland!
zumorgen bin ich....wo? WO? IN BERLIN!! JAJAJAJA ich freue mich ganz viel!
Silla hringdi í mig í fyrradag: "hæ Alma! þetta er Silla! Eigum við ekki að hittast í Berlin um helgina??"
ég sagði júúúúúúúúúú.....
þannig að ég er farin!
"Góða ferð Alma!"
"Æ takk!!"
ps. ég er ekki klikkuð að fara til útlanda í miðjum háskólaprófum, þau eru nefnilega 4.janúar!! Þegar ég frétti það að ég þyrfti að læra undir próf yfir jólin þá söng ég "Nei nei ekki um jólin, nei nei ekki um jólin....."
pps. eftir 13 daga er gellan mætt á Ísalandið, getur hætt að kalla heim og hrópað í staðinn "Ó Kaupinhafnin ljúfa"
Silla hringdi í mig í fyrradag: "hæ Alma! þetta er Silla! Eigum við ekki að hittast í Berlin um helgina??"
ég sagði júúúúúúúúúú.....
þannig að ég er farin!
"Góða ferð Alma!"
"Æ takk!!"
ps. ég er ekki klikkuð að fara til útlanda í miðjum háskólaprófum, þau eru nefnilega 4.janúar!! Þegar ég frétti það að ég þyrfti að læra undir próf yfir jólin þá söng ég "Nei nei ekki um jólin, nei nei ekki um jólin....."
pps. eftir 13 daga er gellan mætt á Ísalandið, getur hætt að kalla heim og hrópað í staðinn "Ó Kaupinhafnin ljúfa"
mánudagur, nóvember 29, 2004
ging gang gúlli gúlli
Ég er með 71 kóntakt á msn-inu mínu en það er enginn online! ENGINN!! Ég held að allir vinir mínir séu búnir að blokkera mig.
Takk fyrir að elska mig þrátt fyrir veikleika mína!!!!
Takk fyrir að elska mig þrátt fyrir veikleika mína!!!!
föstudagur, nóvember 26, 2004
Ég var í Skadestuen í dag
ég var að fá skilaboð um það að bloggið mitt sé á sankrít! Í mínum augum virðist það vera voðalega fínt á skýrri íslensku (með þónokkrum dönsku- og þýskuslettum)..Eiga fleiri við sama vandamál að stríða, að þeir geti ekki lesið bloggið mitt?? Hvað er að gerast í heiminum? Kannski er þetta bara greinilegt dæmi þess að við sjáum hlutina eins og við viljum sjá þá. Kannski vill hr.anonymous bara sjá hlutina á sankrít. Þú verður að vilja sjá hlutina á íslensku til að skilja mig!! Hvað er ég að reyna, hann skilur ekkert hvað ég er að segja, hann sér þetta náttúrulega bara á sankrít.
Mikið var dansað og dillað rassinum á föstudaginn. Þá spilaði íslenska stuðhljómsveitin Trabant í Kaupinhafn og réðu litlu fæturnir og sæti rassinn minn ekki við sig á meðan tónlistin ómaði. Næsti dagur var þó heldur ónýtur vegna spýtukalla, sem kjósa að kalla sig timburmenn, sem herjuðu á höfuð mitt og líðan. Negldu mig, söguðu mig og hefluðu. En ég meina, who am I to blame, þeir eru bara að vinna vinnu sína. Ég kenni þó íslenska brennivíninu sem var í boði á þessari íslensku skemmtun í Kaupinhafn um, tel það hafa verið brennivínið sem hringdi eftir spýtuköllunum sem svo mættu tímanlega, enda ávallt viðbúnir.
Það sem gerði þessa helgi sérstaklega skemmtilega, þrátt fyrir spýtukalla, var koma Helgu Huldar til Kaupinhafnar. Hún Helga er sérstaklega góð í því að koma mér á óvart. Þetta var í annað skipti síðustu þrjá mánuði sem Helga birtist til Kaupinhafnar til mín með minna en vikufyrirvara. Ohh hún er svo surprising og sød. Hún mætti svo auðvitað í vöffluboðið sem special gest frá Íslandi, og Gísli Galdur sem var líka the vöfflubod's special gest from Iceland. Þetta var ljúft vöffluboð. Vöffluboð númer átta, spáið í því. Það er algjörlega þess virði að heimsækja Kaupinhafn yfir sunnudag skal ég segja ykkur!
Í kvöld er ég að fara í julefrokost í skólanum. Julefrokost er svona eins og árshátíð sem er haldin fyrir jól og því skýrð "julefrokost". Ég hlakka mikinn.
Þið getið ekki ímyndað ykkur í hverju ég lenti áðan! Þetta var ótrúleg lífsreynsla. Ég var að horfa á bráðavaktina og borða hafragraut með Karól, þegar uppáhaldið okkar, hjartaknúsarinn hann John Carter segir "ALMA"! Ég og Karól erum sko ekkert eðlilega skotnar í honum og að heyra nafn mitt frá vörum þessa fullkomna manns hit me straight to the heart.
Það sem gerir þetta ennþá skemmtilegra er það að kannski var hann barasta að tala um mig! Ég hef nefnilega hitt Michael Crichton sem skrifaði ER. og Jurassic Park. Hann var á Íslandi fyrir nokkrum árum að árita bækur sínar og sá pabbi minn um hanga með honum, og kom með hann í kringlunna þar sem ég var að vinna og sagði "this is my daughter, Alma" og svo tók hann í höndina á mér og sagði eitthvað eins og "like father like daughter hahahaha".
Ég meina hverjar eru líkurnar??? Alma er ekkert vinsælt nafn í Ammríkunni. Kannski mundi hann bara skyndilega þetta fallega nafn og ákvað að láta ólétta stelpu sem lamaðist í ER. heita Alma!!
Mikið var dansað og dillað rassinum á föstudaginn. Þá spilaði íslenska stuðhljómsveitin Trabant í Kaupinhafn og réðu litlu fæturnir og sæti rassinn minn ekki við sig á meðan tónlistin ómaði. Næsti dagur var þó heldur ónýtur vegna spýtukalla, sem kjósa að kalla sig timburmenn, sem herjuðu á höfuð mitt og líðan. Negldu mig, söguðu mig og hefluðu. En ég meina, who am I to blame, þeir eru bara að vinna vinnu sína. Ég kenni þó íslenska brennivíninu sem var í boði á þessari íslensku skemmtun í Kaupinhafn um, tel það hafa verið brennivínið sem hringdi eftir spýtuköllunum sem svo mættu tímanlega, enda ávallt viðbúnir.
Það sem gerði þessa helgi sérstaklega skemmtilega, þrátt fyrir spýtukalla, var koma Helgu Huldar til Kaupinhafnar. Hún Helga er sérstaklega góð í því að koma mér á óvart. Þetta var í annað skipti síðustu þrjá mánuði sem Helga birtist til Kaupinhafnar til mín með minna en vikufyrirvara. Ohh hún er svo surprising og sød. Hún mætti svo auðvitað í vöffluboðið sem special gest frá Íslandi, og Gísli Galdur sem var líka the vöfflubod's special gest from Iceland. Þetta var ljúft vöffluboð. Vöffluboð númer átta, spáið í því. Það er algjörlega þess virði að heimsækja Kaupinhafn yfir sunnudag skal ég segja ykkur!
Í kvöld er ég að fara í julefrokost í skólanum. Julefrokost er svona eins og árshátíð sem er haldin fyrir jól og því skýrð "julefrokost". Ég hlakka mikinn.
Þið getið ekki ímyndað ykkur í hverju ég lenti áðan! Þetta var ótrúleg lífsreynsla. Ég var að horfa á bráðavaktina og borða hafragraut með Karól, þegar uppáhaldið okkar, hjartaknúsarinn hann John Carter segir "ALMA"! Ég og Karól erum sko ekkert eðlilega skotnar í honum og að heyra nafn mitt frá vörum þessa fullkomna manns hit me straight to the heart.
Það sem gerir þetta ennþá skemmtilegra er það að kannski var hann barasta að tala um mig! Ég hef nefnilega hitt Michael Crichton sem skrifaði ER. og Jurassic Park. Hann var á Íslandi fyrir nokkrum árum að árita bækur sínar og sá pabbi minn um hanga með honum, og kom með hann í kringlunna þar sem ég var að vinna og sagði "this is my daughter, Alma" og svo tók hann í höndina á mér og sagði eitthvað eins og "like father like daughter hahahaha".
Ég meina hverjar eru líkurnar??? Alma er ekkert vinsælt nafn í Ammríkunni. Kannski mundi hann bara skyndilega þetta fallega nafn og ákvað að láta ólétta stelpu sem lamaðist í ER. heita Alma!!
miðvikudagur, nóvember 17, 2004
hermukrákur
Af Mbl.is, 17.nóvember 2004
Jólabjórinn kemur í bæinn á morgun, þegar fyrsti jólabjórinn frá Egils og Tuborg kemur í veitingahúsin í miðbæ Reykjavíkur og fyrsti Viking jólabjórinn kemur að norðan, en hann er bruggaður á Akureyri.
Í fyrra flaug Kristján Þór Júlíusson, bæjarstjóri Akureyrar, með fyrsta Viking jólabjórinn suður en í ár verður bjórinn ferjaður landleiðina. Fyrstu kassarnir verða fluttir með ofurjeppum suður Kjöl fimmtudaginn 18. nóvember. Ef allt fer að óskum munu sunnanmenn taka við fyrstu kössunum við Bláfellsás og stjórna flutningi hans til höfuðborgarsvæðisins.
Jólabjórvagn Ölgerðarinnar, sem dreginn er af tveimur hestum, mun hefja för sína niður Laugaveginn kl. 18 á morgun og förin endar á áttunda tímanum á Cafe París. Þrjár tegundir jólabjórs verða á boðstólum þessi jól; Egils jólabjór, Egils Malt jólabjór og Tuborg Julebryg. Vínbúðir ÁTVR hefja sölu á jólabjór Egils og Tuborg á morgun.
Jæja það er eitthvað að gerast á ísalandinu (fyrir utan það að kennarar misstu rétt sinn til að 'verkfalla' , Jón Ásgeir kaupir hina ástkæru Magasin Dana og nýjan borgarstjóra.)
Annars eru þetta bara hermukrákur.........
Jólabjórinn kemur í bæinn á morgun, þegar fyrsti jólabjórinn frá Egils og Tuborg kemur í veitingahúsin í miðbæ Reykjavíkur og fyrsti Viking jólabjórinn kemur að norðan, en hann er bruggaður á Akureyri.
Í fyrra flaug Kristján Þór Júlíusson, bæjarstjóri Akureyrar, með fyrsta Viking jólabjórinn suður en í ár verður bjórinn ferjaður landleiðina. Fyrstu kassarnir verða fluttir með ofurjeppum suður Kjöl fimmtudaginn 18. nóvember. Ef allt fer að óskum munu sunnanmenn taka við fyrstu kössunum við Bláfellsás og stjórna flutningi hans til höfuðborgarsvæðisins.
Jólabjórvagn Ölgerðarinnar, sem dreginn er af tveimur hestum, mun hefja för sína niður Laugaveginn kl. 18 á morgun og förin endar á áttunda tímanum á Cafe París. Þrjár tegundir jólabjórs verða á boðstólum þessi jól; Egils jólabjór, Egils Malt jólabjór og Tuborg Julebryg. Vínbúðir ÁTVR hefja sölu á jólabjór Egils og Tuborg á morgun.
Jæja það er eitthvað að gerast á ísalandinu (fyrir utan það að kennarar misstu rétt sinn til að 'verkfalla' , Jón Ásgeir kaupir hina ástkæru Magasin Dana og nýjan borgarstjóra.)
Annars eru þetta bara hermukrákur.........
ofsakæti
Pabbi minn hinn færeyski fær ár hvert jólakort frá hinum og þessum bókasölumönnum úti í heimi vegna vinnu sinnar við að panta erlendar bækur inn í íslenskar bókabúðir. Jólakort frá Harper Collins, Pricewaterhousecooper, Taschen og svo víðara og svo víðara.
Í fyrra fékk hann jólakort frá konu nokkurri ammrískri. Hún þóttist vera voðalega sniðug og ætlaði að skrifa íslenska jólakveðju undir prentuðu ammrísku "merry christmas and a happy new year"-kveðjuna. Hún fór því á netið og fann orðabók, ammrísk-íslensk.
Þegar pabbi minn las kortið gat hann ekki varist brosi því undir prentuðu ammrísku kveðjunni stóð með skrifstöfum og broskalli:
Í fyrra fékk hann jólakort frá konu nokkurri ammrískri. Hún þóttist vera voðalega sniðug og ætlaði að skrifa íslenska jólakveðju undir prentuðu ammrísku "merry christmas and a happy new year"-kveðjuna. Hún fór því á netið og fann orðabók, ammrísk-íslensk.
Þegar pabbi minn las kortið gat hann ekki varist brosi því undir prentuðu ammrísku kveðjunni stóð með skrifstöfum og broskalli:
Engar niðurstöður fundust :)
Greyið ammríska kvinnan!
Annars ítreka ég það við ykkur að lesa ávallt leiðbeiningarnar sem fylgja með nefspreyinu ykkar. Sem betur fer las Karól sínar, (enda voru þær á íslensku..skemmtilegt nokk), því ef hún hefði ekki lesið overdosing aukaverkanirnar, sem eru hjartaónot og ofsakæti, þá hefði getað farið illa. Karól alveg ofsakát...sjitt!
mánudagur, nóvember 15, 2004
Nissepigerne og Kassedrengen i Føtex
(fyrir þá sem horfa á julekalenderen á DR1 ár hvert og fyrir þá sem hafa fylgst með bloggsíðunni minni lengi og muna eftir Julekalendergeðveikinni í mér í fyrra, er þetta afskaplega skemmtileg saga)
Á J-dagen 5.nóvember síðastliðinn var haldið Halloweenpartí á Öresundskollegiet. Ég og Karól ætluðum í tilefni dagsins að vera litlar sætar nissepiger með julebryg og gervisnjó og hrópa "det sneer det sneer!!". Vandamálið var einungis það að Julebrygget kom ekki fyrr en klukkan níu um kvöldið. Við ákváðum því að kaupa einhverja aðra tegund af Julebryg, þ.e. frá öðru bruggeríi. Við sáum eina jólaskreytta kippu þarna í bjórhillunni í Føtex og hugsunalaust borguðum hana. Er við röðuðum vörunum í pokana var mér litið á jólabjórinn og ég tók eftir því að hann var ekki nema 1,7 prósent alkóhól. Ekki alveg nóg fyrir ruglaðar nissepiger. Ég tók því afgreiðslustrákinn að tali, sem var á svipuðum aldri og ég:
Alma nissepige: Undskyld, kan vi skifte til en anden slags øl??
Kassedreng: Hvorfor?
Alma nissepige: Fordi at det er kun 1,7 % men vi vil gerne ha' noget lidt stærkere
Kassedreng: Det er ikke øl
Alma nissepige: Hva'??
Kassedreng: Det er for risengrød!
Alma nissepige: Hva'?? (hvað er gæinn að tala um grjónagraut....??)
Kassedreng: (hneykslaður) For RISENGRØD!! Du ved risengrød!!! DET SOM NISSERNE SPISER!!
Þarna var Alma tekin!! Ég sem horfi alltaf á julekalenderen og á að vita það ósköp vel að nisserne borða alltaf grjónagraut með kanelsykri og smjörklessu og syngja gjarnan grjónagrautslagið með... "det er risengrød...der gør næsen rød...". En að hugsa sér að strákurinn virkilega hafi sagt þetta við mig! Og hann meinti þetta! Eins og ég myndi segja við einhvern á Íslandi: "Halló, þetta er baðkar!! þú veist baðkar eins og í 'Baðkari til Betlehem'!!!"
Skemmtileg upplifun sem kom mér svo sannarlega í jólaskapið. Af þessari sögu lærðum við það að danir drekka 1,7% hvidøl, sem bragðast eins og malt, með grjónagraut um jólin! Ég átti nú samt að muna það frá því fyrir tveimur árum að hvidøl er malt, frá því þegar pabbi keypti sér kippu af svona og varð helvíti skúffaður yfir áfengismagni..
laugardagur, nóvember 06, 2004
J-DAGEN
Þeir Íslendingar sem þykjast sjá Íslendinga utan frá finnst Íslendingar vera öfgafullir. Þurfa að eiga allt hið nýjasta og þurfa að vera bestir í heimi. Þeim finnst líka óþolandi hversu snemma Íslendingar byrja að fagna jólum, að jólaskreytingarnar og stemmningin komi það snemma að þegar svo loksins að jólunum kemur þá eru allir komnir með klígju á jólunum og jólastússi. Ég er ein af þessum Íslendingum, en málið er bara það að ég er svona sjálf, ég tek alltaf eftir því þegar ég er að tala um Ísland við Dani.
En það kemur á óvart að Danir eru að engu skárri hvað varðar jólin. Jólin í Danmörku byrjuðu nefnilega í gær.
En það kemur á óvart að Danir eru að engu skárri hvað varðar jólin. Jólin í Danmörku byrjuðu nefnilega í gær.
den 5.november falder den første sne......
....glædelig for jul
Í gær var J-dagen í Danmörku. Þetta er í annað skiptið sem ég upplifi hann en í fyrsta skipti sem ég tek þátt í allri geðveikinni. Á hverju ári í oktober byrjar TUBORG að auglýsa D-dagen, á öllum strætóskýlum, strætóum og í bíói. Þetta er orðinn árlegur viðburður í lífi Dana og er það innbyggt í hausnum á þeim að:
fyrsti snjórinn fellur....þegar TUBORG-jólabjórinn kemur.
Fyrir tveimur árum þegar ég bjó hérna þá missti ég af hátíðinni sjálfri, náði aldrei þessu með snjóinn og einhverja dagsetningu. Aftur á móti áttaði ég mig á því að eitthvað var í gangi þegar ég gekk niður strikið um nóttina og sá troðnar grenigreinar eftir endilangri götunni og alveg óeðlilega mikið af fólki.
Núna var ég aftur á móti nokkuð mikið spennt fyrir þessu, enda á danska vini og svona. Ég er búin að hlakka svona pínu til alla vikuna...J-dagur á föstudaginn...en í gær var ég alveg að springa! Mér fannst þetta bara geðveikt! Ég var náttúrulega í skólanum allan daginn og eitthvað klikkaði með fredags-baren, það var nefnilega ekki neinn bjór í ísskápnum á Wunderbar :/ Hjólandi heim úr skólanum í vetrarblíðunni var ég að missa mig, ég var svo spennt að engin orð fá því lýst. Ég var samt ekki alveg viss hvernig þessi dagur færi fram...þannig að ég fór inn í Fakta (supermarket) og tók tvo gaura á tal þar inni.
Alma lúði: Hej...har i fået julebrygget...??
fakta-starfsmadur 1.: HVA?? døhhhhh NEJ!!! det kommer først klokken ni!!! hvor har du været!
Alma lúði: hmmm....i Island??
fakta-starfsmadur 2.: (mikið létt...) Ok, men altså bilerne de kører ud klokken ni og kører julebrygget til alle barer! De kører ned strøget mens folket på gaden jubilerer!!!
fakta-starfsmadur 1.: JAA!! og så er der altid en overraskelse!!! julenisser eller et eller andet sjovt!!!
fakta-starfsmadur 2.:(dreyminn) ohh jaa....det er bare den BEDSTE dag!!!
Spáiði í þessu, Danir flykkjast niður á strik 5.nóvember til að fagna jólabjórnum. Þetta er svona eins og kókbíllinn! Og svo er ókeypis julebryg í klukkutíma á hverjum bar þetta kvöld og bara allir í byen að fagna! Ég er búin að horfa á fréttirnar síðustu daga og í hverju fréttatíma er einhver umræða um julebrygget....spurt fólkið á götunni um skoðanir með eða á móti því hvort jólabjórinn eigi að vera eins á hverju ári eða breytilegur frá ári til árs.
Søren, Nørrebro: Jeg synes altså at der skulle være en ny smag hvert år, en rigtig overraskelse. Det er jo altid sjovt når det kommer en ny bryg!
Ég sé þetta gerast á Íslandi eftir allavega 50 ár.
ég er búin að setja þrjú ný albúm á myndasíðuna sem þið ættuð að skoða:
1)...loooooooksins COSMOKLUBBEN #3
fimmtudagur, nóvember 04, 2004
SUNNUDAGURINN LANGI
fette fette scheisse - absolout autokühl
svona hljóða einu tvær setningarnar sem funk/techno lagid okkar Orra átti ad innihalda. Orri, ég treysti því að þegar ég kem heim um jólin verði lagið farið að óma í útvarpinu!
Síðasti sunnudagur var skrítnasti sunnudagur sem ég hef upplifað. Hann var nefnilega lengri en aðrir dagar lífs míns.
Hann byrjaði ósköp sakleysislega, venjulegur sunnudagur á Eyrarsundskollegíinu í Amákri: Ég og Karól soldið þunnar og höngum til svona þrjú. Klukkan þrjú fer allt á fullt til fjögur ad undirbúa vöffluboðið vikulega, fara út að kaupa rjóma og egg, taka til og kannski aðeins lofta út..
...Nema það að klukkan sló fjögur og enginn var gesturinn mættur. Við höfðum ad vísu búist við margmenni þar sem að mikið af fólki af djamminu þessa helgina var boðið, en reynslan segir mér það að lítið mark er tekið á manni sé maður í ölfesti.
Ásta Birna mætti fyrst, hálftíma of seint, og svo næst á eftir hún Ida vinkona úr þýskunni. Á slaginu fimm mætir Óskar, undarlega seint þar sem hann er vanur að vera punktlich í vöffluboðin, enda þykir honum vöfflurnar hið mesta lostæti.
Eftir að hafa sporðrennt nokkrum feitum vöfflum var setið og spjallað, svona eins konar vöffluhjal. Þá spurði einhver hina: "hvað gerðuð þið við ykkar tíma?"
BLING!!! Natürlich, vetrartíminn var innleiddur í morgun! Þess vegna mætti Óskar akkúrat klukkutíma of seint!! Fyrir þá sem ekki vita þá er einum klukkutíma bætt við á haustin og einn tekinn af á vorin. Þetta er gert svo ad Danir geti nýtt sólarljósið betur á veturnar þegar allt vill verða dimmt og grátt.
Allt hringsnerist í hausnum á Karól, hún gat bara ekki réttlætt það að maður gæti bara bætt við heilum klukkutíma inn í sólarhringinn og svo bara tekið hann aftur á vorin sisona!! Hún hafði þó einna mestar áhyggjur á því hvernig þetta færi með sjónvarpsdagskrána, hvort þeir myndu bara BÆTA VIÐ tvemur Will&Grace eða hvað???
Ég fór að velta því fyrir mér hvernig ég gæti eytt tímanum mínum og ákvað loks að geyma hann þar til mig virkilega langaði í hann. Við fórum líka að velta fyrir okkur möguleikanum á því að geyma hann í nokkur ár og svo bara einn daginn...ahhhh ég á fimm auka tíma! En það er ekkert svo sniðugt að fara alltaf fimm tímum fyrr en allir að sofa og vakna alltaf fimm tímum áður en skólinn byrjar.
Karól fannst ekkert sniðugt að geyma tímann sinn af því að hún sá engar góðar hliðar á þessu og hrópaði í sífellu "nei Alma hann er búinn!!!!!! tíminn er bara búinn þú getur ekkert geymt hann!!!!!" Svona eins og virkilega væri verið að svindla á henni, eins og við værum búnar að missa af einhverju! Ég er strax farin að kvíða fyrir því hvernig sumartímabreytingin á eftir að fara með hana! Þegar Will&Grace verður bara sleppt einn daginn!!!
Eftir vöffluboðið skelltum við okkur á Megasukk. Megas og Súkkat voru að spila á íslendingakaffihúsinu Café Jónas. Tónleikarnir áttu að byrja klukkan sjö á vetrartíma, en þar sem mér finnst mun eðlilegra að mæta á tónleika klukkan átta þá hélt ég mér ennþá á hinni hliðinni.
Eftir magnaða tónleika og huggulega bíóferð í Nørrebro leit ég á klukkuna...."ohhh hún er orðin hálf tvö og ég er að fara að mæta í skólann í fyrramálið"...! This was it! "æ ég bara sný stóra vísinum til baka einn hring eða svo.....".....frekar svona næs! Ég vildi að ég gæti gert svona á hverjum degi, til dæmis núna, og skrifað þessa bölvuðu þýskuritgerð í einn klukkutíma í staðinn fyrir að blogga! Ég man eftir leiknum barnaþætti á stöð eitt sem fjallaði um krakka sem áttu svona vasaúr sem gat stöðvað tímann. Það notuðu þau alltaf til að bjarga málum og misskilningi. Eins og að koma í veg fyrir að hundurinn hlaupi út á götu þannig að presturinn detti af hjólinu sínu, eða svo að mamma gleymi ekki veskinu heima þannig að hún geti ekki borgað í strætó og þess vegna misst af honum og mikilvægum fundi....flottir krakkar.
Sumir eyddu klukkutímanum fáránlega, sváfu lengur eða eitthvað rugl. Mér finnst það leim. Það veit enginn hvað Óskar gerði, talið er samt að hann hafi framið glæp sem ekki var hægt að tímasetja og sanna að hafa átt sér stað.....
fimmtudagur, október 21, 2004
Jeg tror jeg døøøør snart
eg held ad daudi se i vændum. Eg er buin ad vera med stanslausan hausverk i nuna meira en manud og nu er tad ordid svo ad verkjalyfin min virka ekki lengur og hausverkurinn hindrar svefn. Mer lidur eins og hausinn a mer se bara allur blar og marinn tannig ad tad er vont ad leggja hausinn a koddann eda bara yfir høfud snerta hann. Tetta er ekki gott mal. Mig grunar tad versta...kræft i hjernet eda eitthvad eins hrædilegt.
Eg er lika buin ad komast ad tvi ad madur fær ekki komment nema madur kommenti sjalfur hja ødrum. Tannig ad nuna ætla eg ad vera hress og god a tvi og kommenta hja ødrum, "keep up the good work" eda "hress færsla mar..VIRKILEGA hress!!" eda jafnvel "NAKVÆMLEGA, djøfull er eg sammala ter!"...
Kobbi minn atti afmæli i gær. Hann fekk fra mer tvo pakka a afmælisdaginn. Malverk eftir mig, voda fina hufu og trefil i stil, og svo litinn Harry...Tillykke skat**
Eg lenti i skolakreppu a manudaginn. Tad for svona hægt og rolega ad renna upp fyrir mer ad eg væri bara frekar leleg i dønsku og ennta lelegri i tysku! Eg var fullviss um tad ad øll min creativity væri ad kafna inni mer og ad tyskunamid væri ad drepa mig. Svo tegar eg mætti i sidasta tima dagsins, dansk-tysk oversættelse, og komst ad tvi ad tad atti ad skila ritgerd um skolagjøld.....ta vard Alma litla rasende. Eg for amok! (eda a Mokka eins og okkur dønskusletturunum finnst voda snidugt) Marie-Louise sagdi mer tad ad tad væri mappa med blødum uppi a bokasafni tar sem vid sæjum alla heimavinnuna okkar!! Ja FRABÆRT AD FA AD VITA TAD I LOK OKTOBER!!!! svona eru tessir danir fjolled...
eg get bara sjalf verid fjolled
Alma FJOL
Eg er lika buin ad komast ad tvi ad madur fær ekki komment nema madur kommenti sjalfur hja ødrum. Tannig ad nuna ætla eg ad vera hress og god a tvi og kommenta hja ødrum, "keep up the good work" eda "hress færsla mar..VIRKILEGA hress!!" eda jafnvel "NAKVÆMLEGA, djøfull er eg sammala ter!"...
Kobbi minn atti afmæli i gær. Hann fekk fra mer tvo pakka a afmælisdaginn. Malverk eftir mig, voda fina hufu og trefil i stil, og svo litinn Harry...Tillykke skat**
Eg lenti i skolakreppu a manudaginn. Tad for svona hægt og rolega ad renna upp fyrir mer ad eg væri bara frekar leleg i dønsku og ennta lelegri i tysku! Eg var fullviss um tad ad øll min creativity væri ad kafna inni mer og ad tyskunamid væri ad drepa mig. Svo tegar eg mætti i sidasta tima dagsins, dansk-tysk oversættelse, og komst ad tvi ad tad atti ad skila ritgerd um skolagjøld.....ta vard Alma litla rasende. Eg for amok! (eda a Mokka eins og okkur dønskusletturunum finnst voda snidugt) Marie-Louise sagdi mer tad ad tad væri mappa med blødum uppi a bokasafni tar sem vid sæjum alla heimavinnuna okkar!! Ja FRABÆRT AD FA AD VITA TAD I LOK OKTOBER!!!! svona eru tessir danir fjolled...
eg get bara sjalf verid fjolled
Alma FJOL
þriðjudagur, október 19, 2004
fjøgur frækin á Øresundskollegiet
sko nu fyrst get eg farid ad blogga. Bloggid mitt var svo VOLDSOMT ljott ad eg bara gat ekki hugsad mer ad leggja hin fallegu ord minnar islensku tungu (med 'aukandi' dønskuslettum fra degi til dags tvi midur) a tessa ljotu bleiku sidu. Eg tok mig tvi til og valdi mer ljott oldschool template og gerdi tad ennta oldschoolara med dønsku fanalitunum!
dannebrog - den er go'
Tad er buid ad vera svo mikid af godum gestum herna ad Kaupinhafn er farin ad verda "the best place to be" samkvæmt nyjustu kønnunum i Familie journalen. Òløf var herna um helgina og sprengdi partiblødruna sem olgadi i maganum a okkur heimalingunum a Øresund. Tad er ad segja mer, Karól og Óskari (sem er byrjadur ad blogga) ...Heidars bladra heldur bara afram ad blasast upp tar sem hann var på studierejse i Grikklandi, nema nattla ad hun hafi sprungid tar?? Madur veit aldrei..! En Óløfu hjálpudu tau Ragnhildur Óskarssystir, Haffi Heidarsbrodir og Steini....sem eg veit ekki hvort eigi systkini. Fredagsaften var sem sagt alveg thunder og svo a sunnudaginn var ad sjalfsøgdu vøfflubod fyrir øresundslidid. Vøfflubodid ætlar ad verda vikulegt skilst mer, og tad er ordid a gøtunni ad oskar ætli jafnvel ad flippa sma og baka vøfflur næsta sunnudag....! Segi betur fra tvi sidar.
Svala guddsjittgella: Til Hammara med tuttuguára Ammara! Sorry I couldn't be there...
Brisso hresso: Takk fyrir ad blæda i bjor a tridjudaginn
Siggi tjééé: Til Hammara med tuttuguogtveggjaára Ammara!
Vera von Latvia: Watch out when you are eating your gúrk, not to cut your tongue!
Óløf thunderstar: Haltu afram ad vera Thunder, tad er gaman ad vera Thunder!
Jakob Filipiso bjútífóló: Jeg elsker dig!
Sóley Jónsa: Takk fyrir thristana, teir voru godir!föstudagur, október 08, 2004
Flaske-fredag
Jess tad er føstudagur! Og ekki bara venjulegur føstudagur, tessi føstudagur er svo serstakur ad eg verd ad rada serkennum hans nidur a numer:
1) Flaske-fredag......!!!
2) Sidasti kennsludagur fyrir tiu daga EFTERÅRSFERIE!!!! YEAH!!!
3) Menningarnott Kaupinhafnar og midbærinn studfullur af arti farti djømmurum eins og mer!!
Margir velta tvi kannski fyrir ser hvad for pokkers en Flaske-fredag se....! A fimmtu hæd i skolanum minum, a milli einnar skolastofunnar og vinnustofu eins kennara er WUNDERBAR!! Bar/kaffistofa okkar tyskunema! Tar er isskapur sem er alltaf trodfullur af bjor og skal til ad henda klinkinu i. Svona help yourself system. Tar eru lika sofar og lelegar græjur og bara allt sem madur tarf fyrir gott chill i godra vina hopi eftir skola. Eda i gati. Eda fyrir skola....! En a føstudøgum er i flestum deildum haskola i dk, fredagscafe, sem tydir tad ad allir skella ser a barinn sinn og drekka nokkra øllara beint eftir skola a føstudøgum og skella ser svo heim eftir tvo tima, soldid i tvi sem er bara gaman hjolandi klukkan fimm!
Vid samt akvadum ad bæta einni litilli anægju (segir madur tannig a islensku?) inni tessa skemmtun okkar. A hverjum føstudegi kemur einhver einn med eina fløsku af staupi og tannig heitir tetta fløsku fredag. Reglulega munu birtast myndir a myndasiduna mina af tessum flaskefredager og ta audvitad lika smellir madur einni af fløskunni godu i hvert sinn...
nu er madur ad fara ad skella ser ut ad kaupa kvøldmat med Karol og drekka svo tvo trja kronubjora adur en madur stekkur i djupu laugina, tad er arti farti bæjarlifid i Kaupinhafninni ljufu......
1) Flaske-fredag......!!!
2) Sidasti kennsludagur fyrir tiu daga EFTERÅRSFERIE!!!! YEAH!!!
3) Menningarnott Kaupinhafnar og midbærinn studfullur af arti farti djømmurum eins og mer!!
Margir velta tvi kannski fyrir ser hvad for pokkers en Flaske-fredag se....! A fimmtu hæd i skolanum minum, a milli einnar skolastofunnar og vinnustofu eins kennara er WUNDERBAR!! Bar/kaffistofa okkar tyskunema! Tar er isskapur sem er alltaf trodfullur af bjor og skal til ad henda klinkinu i. Svona help yourself system. Tar eru lika sofar og lelegar græjur og bara allt sem madur tarf fyrir gott chill i godra vina hopi eftir skola. Eda i gati. Eda fyrir skola....! En a føstudøgum er i flestum deildum haskola i dk, fredagscafe, sem tydir tad ad allir skella ser a barinn sinn og drekka nokkra øllara beint eftir skola a føstudøgum og skella ser svo heim eftir tvo tima, soldid i tvi sem er bara gaman hjolandi klukkan fimm!
Vid samt akvadum ad bæta einni litilli anægju (segir madur tannig a islensku?) inni tessa skemmtun okkar. A hverjum føstudegi kemur einhver einn med eina fløsku af staupi og tannig heitir tetta fløsku fredag. Reglulega munu birtast myndir a myndasiduna mina af tessum flaskefredager og ta audvitad lika smellir madur einni af fløskunni godu i hvert sinn...
nu er madur ad fara ad skella ser ut ad kaupa kvøldmat med Karol og drekka svo tvo trja kronubjora adur en madur stekkur i djupu laugina, tad er arti farti bæjarlifid i Kaupinhafninni ljufu......
fimmtudagur, október 07, 2004
La vita bella bella bella
jæja....alma vondi vondi bloggari.
Sko bloggid mitt er svo ljott ad enginn nennir ad lesa tad og eg nenni ekkert ad blogga ef enginn nennir ad lesa tad. Einu sinni gekk eg undir nafninu Alma Forseti og ta fekk eg alltaf yfir tiu komment en nuna er eg obreyttur danskur borgari og ta er eg bara ludi. Forsetasleikjur!!!! Eg var Alma allan timann!!! bla bla bla takk og bless bullibull.
Nuna er eg flutt a øresund med Karol og tad er bara prima super wunderbar total autokuhl! Ad visu er einn hængur a og hann er sa ad engin er tølvan i herberginu....scheisse!
En tad skemmtilegasta sem nu hefur drifid a daga mina er COSMOKLUBBUR #3!!!!!
en.......eg hef ekki tima til ad skrifa um hann nuna. Ekki fyrr en eg er komin med mina eigin tølvu...en munid tetta:
never judge a book by its movie.....
Sko bloggid mitt er svo ljott ad enginn nennir ad lesa tad og eg nenni ekkert ad blogga ef enginn nennir ad lesa tad. Einu sinni gekk eg undir nafninu Alma Forseti og ta fekk eg alltaf yfir tiu komment en nuna er eg obreyttur danskur borgari og ta er eg bara ludi. Forsetasleikjur!!!! Eg var Alma allan timann!!! bla bla bla takk og bless bullibull.
Nuna er eg flutt a øresund med Karol og tad er bara prima super wunderbar total autokuhl! Ad visu er einn hængur a og hann er sa ad engin er tølvan i herberginu....scheisse!
En tad skemmtilegasta sem nu hefur drifid a daga mina er COSMOKLUBBUR #3!!!!!
en.......eg hef ekki tima til ad skrifa um hann nuna. Ekki fyrr en eg er komin med mina eigin tølvu...en munid tetta:
never judge a book by its movie.....
þriðjudagur, september 21, 2004
myndasíða.....
er þetta rétt...já. Alma er komin með myndasíðu...jeiiiiiii!!!
ICH FREUE MICH GANZ VIEL!!!!!
sunnudagur, september 19, 2004
ein zwei Polizei
Þessir Danir eru loco, ég tala nú ekki um Þjóðverjana. Ég var að stíga inn úr dyrunum eftir helgarferðalag í hytte á norðursjálandi með þýskunni. Og þessir Danir geta sko drukkið!! ég hef nú aldrei verið þekkt fyrir það að vera hæna en sko þetta er ekki eðlilegt. Það var svona strikasystem í ferðinni. Það var sem sagt keypt fullt fullt af bjór og áfengi og svo átti maður að strika við nafnið sitt á blaði sem hékk uppi í hvert skipti sem maður fékk sér eitthvað. Þegar maður rendi svo augunum yfir blaðið um miðnætti fyrsta kvöldið, þá voru alveg nokkrir sem voru komnir uppí 25 bjóra!! á fimm tímum!!! og þar á meðal var Mille vinkona mín, sem var bara alls ekkert drukkin, sat bara í rólegheitunum með mér að spjalla. Sko nú skammast ég mín fyrir mína drykkju....ég get varla kallað mig færeying lengur.
Í ferðinni var farið í allskyns furðulega samkvæmisleiki, og þar á meðal "den store kvis" sem mitt lið tapaði með einu stigi..arrg. Þar voru spurningar um stjórnmál, landafræði, sögu þýskalands og fleira. Ég á heiðurinn á tvemur svörum....sem ég veit ekki einu sinni hvort ég vil hafa hér uppi...
þar sem ég hafði gluggað aðeins í Extra bladet daginn áður þá var ég með það á hreinu að stelpan var 17ára (hins vegar trúi ég ekki Jóakimi mínum háttvirta prinsi til þess að gera slíkt, en ég trúi extra bladet fyrir því að búa til kjaftasögur...)
án þess að hugsa mig nokkuð um: "JIM OG SANDY WALSCH"!!!!
Finnst ykkur ég ekki bara vera supersej??
Við fórum svo líka í Nachtlauf, natteløb, næturhlaup um miðnættið þegar allir voru ágætlega í glasi. Þar gengum við með vasaljós á milli stöðva þar sem við vorum látin gera þetta venjulega, botna bjór og beint á eftir hlaupa 10 metra fram og til baka og fimm hringi í kringum keilu og svo auuuuuuðvitað staupa nokkur Jagermeister. Það er ekki í fyrsta sinn og ekki í annað sinn sem ég hef þurft þess í þýskunni.
Í ferðinni var farið í allskyns furðulega samkvæmisleiki, og þar á meðal "den store kvis" sem mitt lið tapaði með einu stigi..arrg. Þar voru spurningar um stjórnmál, landafræði, sögu þýskalands og fleira. Ég á heiðurinn á tvemur svörum....sem ég veit ekki einu sinni hvort ég vil hafa hér uppi...
1) hvað var stelpan gömul sem Joakim prins á að hafa verið með?
þar sem ég hafði gluggað aðeins í Extra bladet daginn áður þá var ég með það á hreinu að stelpan var 17ára (hins vegar trúi ég ekki Jóakimi mínum háttvirta prinsi til þess að gera slíkt, en ég trúi extra bladet fyrir því að búa til kjaftasögur...)
2) hvað hétu foreldrar Brendu og Brandon í Beverly Hills 90210?
án þess að hugsa mig nokkuð um: "JIM OG SANDY WALSCH"!!!!
Finnst ykkur ég ekki bara vera supersej??
Við fórum svo líka í Nachtlauf, natteløb, næturhlaup um miðnættið þegar allir voru ágætlega í glasi. Þar gengum við með vasaljós á milli stöðva þar sem við vorum látin gera þetta venjulega, botna bjór og beint á eftir hlaupa 10 metra fram og til baka og fimm hringi í kringum keilu og svo auuuuuuðvitað staupa nokkur Jagermeister. Það er ekki í fyrsta sinn og ekki í annað sinn sem ég hef þurft þess í þýskunni.
danke und auf wiederschreiben
Alma Von Reykjavík
....(ef ég verð frægur arkitekt í þýskalandi þá ætla ég að heita það)
þriðjudagur, september 14, 2004
wie froh bin ich, dass ich weg bin! Bester Freund!
já stundum verða hlutirnir dramatískari en ella, en nú er það alvaran. Annað hvort eða...?
en víkjum að öðru, ég fór í nýnemafest með þýskudeildinni á föstudaginn og það var thunder ooooog lightning..! ég var tryllt í dansinum, fyrst á dansgólfið og seinust af því. Ég reif svo upp stemmninguna með því að skella "don't stop me now" með Kvín á fóninn og svo hélt henni gangandi með madonnu classics. Ég er búin að eignast mjög góðar og sætar vinkonur í þýskunni þannig að framtíðin er nokkurn veginn aðeins bjartari. Ég hef sem sagt stækkað aftur, orðin 1,74 haha neiiii.........ég er ennþá álfur, múmínálfúr...eða kannski bara Mía litla??
allavega...
Halla Stína, eða Halla Waits eins og ég kýs að kalla hana með þessa hásu rödd sem hrjáir hana þessa dagana, er enn í heimsókn í köben. Við erum búnar að hafa það svooooo gott að það er bara helt utruligt! Við fengum okkur öller á miðvikudag og fimmtudag og skelltum okkur svo á fancy djamm á laugardaginn...High heels and everything. Við fengum fleiri en eitt og fleiri en tvö blístur og comment um það hvað við værum absoloutely stunning...! ég fékk líka heimboð til ítalíu en hafnaði sandsynligvis...!
Í gær fórum við Halla í söstrenes grene sem er svona búð full af ótrúlega ódýru dóteríi. Við keyptum okkur teikniblokk, 60tússliti og supersize spil...sem eru í alvöru A6. Við fórum svo á huggulegasta kaffihús sem ég og nokkur annar hefur augum litið, Roberts coffee, og teiknuðum í fjóra tíma..voooða fínar myndir. Karol og Kæja komu svo líka í þessa líka stórskemmtilegu listasmiðju og svo gaman varð það að við hittumst aftur í dag og spiluðum kana með A6 spilunum skemmtilegu. Lífið er barasta að verða huggulegt hérna. Ég tala nú ekki um þegar ég og Karol flytjum saman í Öresund...Þar verður sko listasmiðja...
ég enda þessa færslu á afar huggulegum og fallegum texta úr verkinu Die Leiden des jungen Werther eftir Goethe, sem ég er að lesa í skólanum. Þetta minnir soldið á Bréf til láru, það er að segja af því að bókin samanstendur af mörgum bréfum....nema kannski aðeins háfleygara:
Wie froh bin ich, dass ich weg bin! Bester Freund, was ist das Herz des Menschen! Dich zu verlassen, den ich so liebe, von dem ich unzertrennlich war, und froh zu sein! Ich weiss du verzeihst mir's....Die Arme Leonore!
en víkjum að öðru, ég fór í nýnemafest með þýskudeildinni á föstudaginn og það var thunder ooooog lightning..! ég var tryllt í dansinum, fyrst á dansgólfið og seinust af því. Ég reif svo upp stemmninguna með því að skella "don't stop me now" með Kvín á fóninn og svo hélt henni gangandi með madonnu classics. Ég er búin að eignast mjög góðar og sætar vinkonur í þýskunni þannig að framtíðin er nokkurn veginn aðeins bjartari. Ég hef sem sagt stækkað aftur, orðin 1,74 haha neiiii.........ég er ennþá álfur, múmínálfúr...eða kannski bara Mía litla??
allavega...
Halla Stína, eða Halla Waits eins og ég kýs að kalla hana með þessa hásu rödd sem hrjáir hana þessa dagana, er enn í heimsókn í köben. Við erum búnar að hafa það svooooo gott að það er bara helt utruligt! Við fengum okkur öller á miðvikudag og fimmtudag og skelltum okkur svo á fancy djamm á laugardaginn...High heels and everything. Við fengum fleiri en eitt og fleiri en tvö blístur og comment um það hvað við værum absoloutely stunning...! ég fékk líka heimboð til ítalíu en hafnaði sandsynligvis...!
Í gær fórum við Halla í söstrenes grene sem er svona búð full af ótrúlega ódýru dóteríi. Við keyptum okkur teikniblokk, 60tússliti og supersize spil...sem eru í alvöru A6. Við fórum svo á huggulegasta kaffihús sem ég og nokkur annar hefur augum litið, Roberts coffee, og teiknuðum í fjóra tíma..voooða fínar myndir. Karol og Kæja komu svo líka í þessa líka stórskemmtilegu listasmiðju og svo gaman varð það að við hittumst aftur í dag og spiluðum kana með A6 spilunum skemmtilegu. Lífið er barasta að verða huggulegt hérna. Ég tala nú ekki um þegar ég og Karol flytjum saman í Öresund...Þar verður sko listasmiðja...
ég enda þessa færslu á afar huggulegum og fallegum texta úr verkinu Die Leiden des jungen Werther eftir Goethe, sem ég er að lesa í skólanum. Þetta minnir soldið á Bréf til láru, það er að segja af því að bókin samanstendur af mörgum bréfum....nema kannski aðeins háfleygara:
Wie froh bin ich, dass ich weg bin! Bester Freund, was ist das Herz des Menschen! Dich zu verlassen, den ich so liebe, von dem ich unzertrennlich war, und froh zu sein! Ich weiss du verzeihst mir's....Die Arme Leonore!
wie froh bin ich, dass ich weg bin! Bester Freund!
já stundum verða hlutirnir dramatískari en ella, en nú er það alvaran. Annað hvort eða...?
en víkjum að öðru, ég fór í nýnemafest með þýskudeildinni á föstudaginn og það var thunder ooooog lightning..! ég var tryllt í dansinum, fyrst á dansgólfið og seinust af því. Ég reif svo upp stemmninguna með því að skella "don't stop me now" með Kvín á fóninn og svo hélt henni gangandi með madonnu classics. Ég er búin að eignast mjög góðar og sætar vinkonur í þýskunni þannig að framtíðin er nokkurn veginn aðeins bjartari. Ég hef sem sagt stækkað aftur, orðin 1,74 haha neiiii.........ég er ennþá álfur, múmínálfúr...eða kannski bara Mía litla??
allavega...
Halla Stína, eða Halla Waits eins og ég kýs að kalla hana með þessa hásu rödd sem hrjáir hana þessa dagana, er enn í heimsókn í köben. Við erum búnar að hafa það svooooo gott að það er bara helt utruligt! Við fengum okkur öller á miðvikudag og fimmtudag og skelltum okkur svo á fancy djamm á laugardaginn...High heels and everything. Við fengum fleiri en eitt og fleiri en tvö blístur og comment um það hvað við værum absoloutely stunning...! ég fékk líka heimboð til ítalíu en hafnaði sandsynligvis...!
Í gær fórum við Halla í söstrenes grene sem er svona búð full af ótrúlega ódýru dóteríi. Við keyptum okkur teikniblokk, 60tússliti og supersize spil...sem eru í alvöru A6. Við fórum svo á huggulegasta kaffihús sem ég og nokkur annar hefur augum litið, Roberts coffee, og teiknuðum í fjóra tíma..voooða fínar myndir. Karol og Kæja komu svo líka í þessa líka stórskemmtilegu listasmiðju og svo gaman varð það að við hittumst aftur í dag og spiluðum kana með A6 spilunum skemmtilegu. Lífið er barasta að verða huggulegt hérna. Ég tala nú ekki um þegar ég og Karol flytjum saman í Öresund...Þar verður sko listasmiðja...
ég enda þessa færslu á afar huggulegum og fallegum texta úr verkinu Die Leiden des jungen Werther eftir Goethe, sem ég er að lesa í skólanum. Þetta minnir soldið á Bréf til láru, það er að segja af því að bókin samanstendur af mörgum bréfum....nema kannski aðeins háfleygara:
Wie froh bin ich, dass ich weg bin! Bester Freund, was ist das Herz des Menschen! Dich zu verlassen, den ich so liebe, von dem ich unzertrennlich war, und froh zu sein! Ich weiss du verzeihst mir's....Die Arme Leonore!
en víkjum að öðru, ég fór í nýnemafest með þýskudeildinni á föstudaginn og það var thunder ooooog lightning..! ég var tryllt í dansinum, fyrst á dansgólfið og seinust af því. Ég reif svo upp stemmninguna með því að skella "don't stop me now" með Kvín á fóninn og svo hélt henni gangandi með madonnu classics. Ég er búin að eignast mjög góðar og sætar vinkonur í þýskunni þannig að framtíðin er nokkurn veginn aðeins bjartari. Ég hef sem sagt stækkað aftur, orðin 1,74 haha neiiii.........ég er ennþá álfur, múmínálfúr...eða kannski bara Mía litla??
allavega...
Halla Stína, eða Halla Waits eins og ég kýs að kalla hana með þessa hásu rödd sem hrjáir hana þessa dagana, er enn í heimsókn í köben. Við erum búnar að hafa það svooooo gott að það er bara helt utruligt! Við fengum okkur öller á miðvikudag og fimmtudag og skelltum okkur svo á fancy djamm á laugardaginn...High heels and everything. Við fengum fleiri en eitt og fleiri en tvö blístur og comment um það hvað við værum absoloutely stunning...! ég fékk líka heimboð til ítalíu en hafnaði sandsynligvis...!
Í gær fórum við Halla í söstrenes grene sem er svona búð full af ótrúlega ódýru dóteríi. Við keyptum okkur teikniblokk, 60tússliti og supersize spil...sem eru í alvöru A6. Við fórum svo á huggulegasta kaffihús sem ég og nokkur annar hefur augum litið, Roberts coffee, og teiknuðum í fjóra tíma..voooða fínar myndir. Karol og Kæja komu svo líka í þessa líka stórskemmtilegu listasmiðju og svo gaman varð það að við hittumst aftur í dag og spiluðum kana með A6 spilunum skemmtilegu. Lífið er barasta að verða huggulegt hérna. Ég tala nú ekki um þegar ég og Karol flytjum saman í Öresund...Þar verður sko listasmiðja...
ég enda þessa færslu á afar huggulegum og fallegum texta úr verkinu Die Leiden des jungen Werther eftir Goethe, sem ég er að lesa í skólanum. Þetta minnir soldið á Bréf til láru, það er að segja af því að bókin samanstendur af mörgum bréfum....nema kannski aðeins háfleygara:
Wie froh bin ich, dass ich weg bin! Bester Freund, was ist das Herz des Menschen! Dich zu verlassen, den ich so liebe, von dem ich unzertrennlich war, und froh zu sein! Ich weiss du verzeihst mir's....Die Arme Leonore!
